Home » Nieuws » Afscheid ds. A. Robbertsen op eerste Adventszondag

Afscheid ds. A. Robbertsen op eerste Adventszondag

Afscheid ds. A. Robbertsen op eerste Adventszondag

Ds. A. Robbertsen nam afgelopen zondagmorgen afscheid van de Dorpskerk. Hij is daar ongeveer vijf jaar predikant geweest. Tijdens een drukbezochte dienst preekte Robbertsen over een gedeelte uit Zacharia 14 en Lucas 21: 25-31, waarin de toekomst van God centraal staat. Hij ging in op de verbinding tussen de toekomst en het verleden. “Wat zeg je tijdens een afscheidsdienst? Afscheid nemen is een markeringspunt. Dan denk je terug aan mooie ervaringen, zoals de opvang van de vluchtelingen in ons dorp of aan de vele mensen die hun plek hebben gevonden in de Dorpskerk.”

Robbertsen volgde de opvatting van de theoloog prof. dr. Gerrit de Kruijf. Hij stelde dat de kerk principieel vooruitkijkt. “We moeten niet terug in de tijd, dan missen we de aansluiting met het heden en onze omgeving”, aldus de predikant. In het heden van Zacharia was zijn omgeving verwoest. Zo lag een grote stad, Jeruzalem, in puin. Hij verkeerde in een vergelijkbare situatie als mensen die nu terugkeren naar hun vernietigde woningen in Syrië en Jemen. Toch houden zij hoop voor de toekomst: “Er zal een dag komen waar in deze stad geen licht en donker meer zal zijn. God zal dan zelf het Licht zijn.”

Advent
De komst van het licht, ofwel Jezus, verbindt het verleden met de toekomst. Door de komst van Christus is het verleden met de toekomst verbonden. “Je mag daarom het verleden in Zijn hand leggen en dat betekent goed nieuws voor de toekomst. Dit geeft namelijk hoop in de toekomst, hoop in dit leven. Er gloort hoop aan de einder. Advent betekent dat Jezus komt. Want als kerk kijken we principieel vooruit. Vol verwachting klopt ons hart. Immers, hij die is en die was, hij is het die komt! Zo maakt de adventsverwachting het eeuwenoude Kerstverhaal actueel”, verduidelijkte ds. Robbertsen.

Omlijsting
De preek werd muzikaal omlijst. Zo zong een kerkkoor het lied “May the road rise to meet you”. Verder speelden enkele kinderen piano, viool en harp. Namens de kerkenraad van de Dorpskerk sprak scriba H. Koutstaal de predikant en zijn vrouw toe. Hij memoreerde dat Robbertsen bijna vijf jaar geleden (in december 2013) het beroep naar ons dorp aannam. Koutstaal waardeerde de openheid van de predikant en de goede samenwerking. “U bent de eerste predikant die ik met de voornaam mocht aanspreken: Bram. Deze naam herinnert me aan de naam Abraham, de man die geroepen werd door God naar een onbekend terrein. Zo zult u met het vertrek naar Rotterdam gaan pionieren als Abraham.”

Hervormd Ambacht
Tot slot sprak ds. E.E. Bouter zijn collega toe namens Hervormd Ambacht. Dat deed Bouter met een humoristische ondertoon. “Ik ken u pas vier maanden, daarom kan ik geen loftrompet over u steken. Wel heb ik een aandachtspunt bij u gevonden. Ik kwam er achter dat u een ‘dominale zelfprofileerder’ bent, door zich te onderscheiden van uw hervormde collega’s. Hij bedoelde dit in de zin dat Robbertsen als enige van de drie predikanten geen boordje draagt. “Als oudere collega’s hebben we dat natuurlijk gerespecteerd.’ voegt hij daaraan toe. “Een eigen weg kiezen is een goede eigenschap. Zeker in Rotterdam -met een smeltkroos van geloven- , waar u zich mag profileren als dienaar van de Kerk”. Bouter wenste hem, ook namens collega ds. Piet van Veldhuizen, veel wijsheid toe bij zijn nieuwe functie in Rotterdam.

Tekst: Jan-Willem Schneider
Foto: Michiel van ’t Einde

Privacy | Cookies    © 2018 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.