Home » Nieuws » Historisch Zwijndrecht: een kunstwerk als park

Historisch Zwijndrecht: een kunstwerk als park

Historisch Zwijndrecht: een kunstwerk als park

De uitstraling van de wijken Oudelands Ambacht en Nederhoven worden voor een groot deel bepaald door hun ligging ten opzichte van de Devel. Dagelijks wandelen en fietsen honderden mensen langs dit vriendelijke, meanderende riviertje. Ook liggen er verschillende parken in de buurt, zoals het Arboretum Munnikepark en het Develpark, waar bezoekers zich prima kunnen vermaken. Laatstgenoemde bevindt zich geheel in een bocht van de Devel. Eigenlijk moet het zelfs geen park genoemd worden, maar een kunstwerk.

De opmerkelijke plek aan de Devel waarin het Develpark ligt, wordt al in veertiende-eeuwse bronnen genoemd als ‘Duvelaerspolre’ – oftewel een poldertje geheel omringd door de Devel – en was eeuwenlang in het bezit van de eigenaren van kasteel Develstein. Hiermee kunnen we stellen dat het hier eeuwenoude grond betreft. Toch hebben onze voorouders dit niet altijd ingezien. Zo werd een eeuw geleden de Devel grotendeels drooggelegd om zo voor extra vruchtbare land- en tuinbouwgrond te zorgen. In de jaren zestig werden nieuwe woonwijken uit de grond gestampt. Er kwam ook behoefte aan plekken voor ontspanning, groen en frisse lucht. De Devel werd in de oude glorie hersteld en in de binnenbocht van de grootste meander moest het kroonjuweel komen: een park met vele wandelpaden en speelweiden, een kinderboerderij, een sportveldencomplex, een kanostation en een zwembad. Het recreatieplan ‘De Hoge Devel’ was geboren. Was het ooit een plaats voor recreatie van de hoge heren, nu werd het een gebied voor alle Zwijndrechtenaren.

De landschapsarchitect Hans Warnau (1922-1995) mocht dit kroonjuweel ontwerpen. Bij de inrichting liet hij zich inspireren op ‘de Stijl’, een kunststijl uit de jaren twintig, die zich vooral kenmerkt door het gebruik van rechte lijnen en gekleurde vlakken. Door het hart van het eiland werd een verharde weg aangelegd. Aan de ene kant van deze weg was het park gesloten om ruimte te houden voor onder andere het zwembad. Aan de overkant kreeg het geheel een opener karakter. Warnau voorzag hier allerlei horizontale en verticale voetpaden, die elkaar in rechte lijnen kruisten. Op die manier creëerde hij een sterk contrast met het bochtig verloop van de Devel. Daarnaast maakte hij gebruik van de verschillende vlakken, die door de paden ontstonden, door sommigen van bomen te voorzien, terwijl andere vlakken juist ruimtelijk moesten ogen en dus voornamelijk uit grasvelden bestonden. Weidse blikvelden werden afgewisseld met bebossing. Een waar kunstwerk was ontstaan met ook een rol voor de bevolking. Op speciale boomplantdagen mochten leerlingen van scholen uit de omgeving deze bomen planten. In 1962 werd het park opgeleverd. Hoewel het plan nooit in zijn geheel werd uitgevoerd, was het al snel een geliefde plek voor de inwoners van Zwijndrecht.

De vele ingrepen vanaf de jaren tachtig hebben ervoor gezorgd dat er van de oorspronkelijke bedoeling van de architect weinig overgebleven is. Echter, de oplettende wandelaar zal ook nu nog in dit park veel elementen van de stijl herkennen en zich misschien wel even wanen in de wereld van Piet Mondriaan en consorten.

Tekst: Maurice de Jongh

Privacy | Cookies    © 2021 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Terug naar boven.