Home » Nieuws » Ingezonden column: Dag meneer Aart

Ingezonden column: Dag meneer Aart

Meenhuis

Zomaar een zondag in januari. Bijkomen van een trainingskamp met een groep voetbalveteranen. Een trainingskamp waarbij een pubquiz en de wandeling van het hotel in Tilburg naar de kroegen drie straten verderop overigens de enige fysieke inspanning betrof. Maar dat geheel terzijde. Tijdens het ontbijt worden traditiegetrouw nog wat prachtige anekdotes over ons nachtelijk samenzijn op tafel gegooid. De ene uiteraard nog wat meer aangedikt dan de andere. Lachen, gieren, brullen. En dan wordt het toch tijd om weer te vertrekken. Naar huis. Naar onze vriendinnen, vrouwen, kinderen. Morgen roept de werkplicht weer. Maar eerst nog languit op de bank (voor 40-plussers vergt een trainingskamp nu eenmaal een herstelperiode). Ik scan de laatste nieuwsberichten op mijn telefoon. Bij het eerste nieuwsbericht word ik al meteen geconfronteerd met de harde realiteit. Ik schrik. Mijn hart slaat over. Terwijl 18 voetbalvrienden 24 uur lang lol hadden, de meest flauwe grappen maakten en hilarische momenten beleefden, vocht een TV-icoon voor zijn leven. Aart Staartjes is niet meer.

Oké, 81 jaar. Een mooie leeftijd. Maar bij Aart Staartjes maakt die leeftijd geen verschil in mijn rouwverwerking. Aart is voor mijn gevoel tijdloos. Vanaf mijn eerste TV-ervaringen (eind jaren 70) tot aan gisteren zag ik hem bijna dagelijks op de beeldbuis voorbij komen. Ietwat overdreven misschien, maar zo voelt dat. En ik hoopte altijd dat hij die lijn nog decennialang door zou trekken. Natuurlijk is dat je reinste kolder, dat snap ik ook wel. Maar net als bij Bassie en Adriaan, heb ik ook bij Aart Staartjes lang die vurige wens gehad. De afgelopen 40 jaar zag ik meneer Aart magnifieke televisie maken. In baanbrekende jeugdprogramma’s, in herhalingen van die baanbrekende jeugdprogramma’s of in de herhalingen van herhalingen van die baanbrekende programma’s. En dan vergeet je (of wil je liever vergeten) dat ook jouw jeugdhelden een jaartje ouder worden en steeds minder of eigenlijk helemaal geen nieuwe programma’s meer maken. Maar nu weet ik het zeker. Ook meneer Aart heeft niet het eeuwige leven.

Alsof je opa overlijdt. Zo voelde het in ieder geval voor mij. En voor heel veel anderen natuurlijk ook. Een opa voor een hele generatie. Nee, een vader én opa voor meer generaties dan alleen de mijne. Aart Staartjes was een acteur, kindervriend, idealist, mopperende opa in Sesamstraat, voorvechter van jeugdtelevisie, stratemakeropzee, kameraad van Sinterklaas, bedenker van vernieuwende kinderprogramma’s. En hij was nog veel meer dan dat. Maar voor mij is Aart Staartjes vooral jeugdsentiment. En dat zal hij altijd blijven. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat mijn kinderen regelmatig Sesamstraat kijken. En of het nu de meest recente of meer gedateerde uitzendingen betreft, ik zwijmel dus nog geregeld weg. Terug naar mijn jeugd. Heerlijk is dat, even nergens aan denken. Even geen zorgen om werk of financiën, gewoon even niets.

Meneer Aart is niet de enige persoon die bij mij dat nostalgische gevoel oproept. Er zijn nog wel meer TV-helden en sporticonen die als een rode draad door mijn bestaan lopen. Zo mag Dick Advocaat van mij nooit stoppen als trainer. Toen ik me echt begon te interesseren in voetbal (halverwege de jaren 80) was Dick al assistent-trainer bij het Nederlands Elftal. Al is hij 95, van mij moet hij ook dan nog in zijn trainingspak het veld op. Guus Hiddink, Leo Beenhakker. Ook zij mogen van mij voorlopig nog wel wat functies in de voetballerij bekleden. Misschien niet meer als trainer, maar een rolletje als adviseur moet toch nog wel kunnen? En van de conferences van Youp van ’t Hek en Freek de Jonge kan ik er ook nog wel wat hebben. Niet altijd even grappig, maar alleen het feit al dat ze al zo lang succesvol zijn….fantastisch.

Ik schrik wakker op de bank. De groepsapp van ons veteranenteam ontploft met nutteloze maar koddige foto’s van de avond ervoor. Langzaam krijg ik weer een glimlach op mijn gezicht. Meteen check ik het laatste nieuws. Helaas. Het overlijden van Aart Staartjes was geen boze droom, het is de harde werkelijkheid. Ik ga hem missen. Heel Tv-kijkend Nederland gaat hem missen.

Ingezonden door: Michel de Waard
“Net als veel andere Nederlanders grijpt mij het overlijden van Aart Staartjes enorm aan.
Omdat ik graag schrijf besloot ik om er een column aan te wijden.”

Privacy | Cookies    © 2018 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.