Home » Nieuws » Inspiratie

Inspiratie

Inspiratie

Het is inmiddels meer dan dertig jaar geleden dat ik mijn eerste gedicht schreef. Ondertussen staat de teller op negenhonderd en nog wat. Je zou denken dat de inspiratie na zo’n lange tijd gaat tanen. Niets is minder waar; ik schrijf nog regelmatig en daar zal voorlopig ook geen einde aan komen.

Nadat ik het een poos had laten afweten, ben ik sinds enige tijd weer een regelmatige bezoeker van het Kunst Café dat iedere eerste zaterdag van de maand gehouden wordt in Grand Café Boven. In 2017 werd een start gemaakt met het project ‘De verbinding’. Daar heb ik niet aan meegedaan. In 2018 werd voor het thema ‘Vrouwen’ gekozen. Het was de bedoeling dat iedere kunstenaar iets creëerde in zijn eigen discipline. Daar ik schrijf begon ik aan een gedicht, maar daarmee was het niet gedaan. Ik raakte zo geïnspireerd dat het ene na het andere gedicht uit mijn pen vloeide. Nou ja, vloeide, ik moest er wel iets meer voor doen. In totaal werden het negen gedichten waarvan ik een bundel maakte met een door mijzelf geschilderde omslag. Dit boekje is intussen door veel mensen in dank aanvaard. Voor 2019 werd gekozen voor het thema ‘Getijden’ geïnspireerd op het getijdeneiland Sophiapolder dat aan de natuur werd teruggegeven. Jammer dacht ik meteen. Door mijn lichamelijke beperkingen is het voor mij lastig het eiland te bezoeken. Geen punt, want, leve het internet waarop ik genoeg documentatie vond om er iets over te schrijven. Ik begon vol goede moed aan een gedicht, dat tot mijn verrassing een verhaal werd vanuit het perspectief van vogels. Daarna volgde toch een gedicht en omdat ik zo met het thema in de weer was, kwamen er meer. Wat een breed onderwerp, maar ik had hier meer moeite mee dan met ‘Vrouwen’, heel veel zelfs. Het is een mooi gevarieerd boekje geworden waarvan de omslag wederom door mijzelf werd geschilderd. Zaterdag 7 september werden de kunstwerken met een toelichting door de kunstenaars tijdens een pop-up tentoonstelling gepresenteerd. Beide boekjes kunt u, zolang de voorraad strekt gratis meenemen uit de bibliotheek.

Dank aan Cees en Isolde van Meerten voor het opstarten van het Kunst Café en het jaarlijkse project ‘De verbinding’ waaruit ik zoveel inspiratie put. www.kunstcafedrechtsteden.nl

Een bijzonder oord
Hebben jullie genoeg reserves? Zit er een vetlaag op je lijf? En staat de navigatie op de juiste route? Deze vragen klinken steeds weer als de vogels klaar staan om te vertrekken. Vooral de jongeren onder hen wordt op het hart gedrukt de ouderen te volgen en niet eigenwijs te zijn.

Onderweg kruisen ze, zoals altijd in drukke perioden, grote zwermen andere soorten. Ook op pleisterplaatsen komen ze die tegen. Allemaal hebben ze hun favoriete stekkies en dat blijken vaak dezelfde te zijn. Nog niet zo lang geleden ontdekte een aantal onder hen een rustplaats waar het heerlijk toeven is. Het was meer geluk dan wijsheid.

Terwijl hen zo op het hart gedrukt was bij de groep te blijven, nam een aantal pubers de verkeerde afslag. Ze raakten in de war en hun navigatie ook. ‘Opnieuw berekenen?’ klonk het iedere keer. Ze werden er horendol van en landden op de eerste de beste plek waarvan ze dachten dat het kon.

En of het kon. Wat een verrassing. Ze wisten niet van het bestaan van dit mooie stukje land. Wat een paradijs! Voedsel genoeg. Het leek wel of er voor hun komst een feestmaal was aangericht. Ze deden zich tegoed aan al het lekkers en zetten voor ze weer vertrokken deze plek in hun navigatie.

De andere vogels, inmiddels op de plek van bestemming aangekomen, waren ongerust zoals dat altijd gaat als pubers zich niet houden aan de afspraak. Ze vreesden al voor het ergste …
‘Kijk!’ riep er een, ‘kijk daar in de verte!’

En ja hoor, daar kwam het groepje druktemakers.

‘Hallo, hallo, we hebben onderweg …’

‘Ja, ja, jullie verdienen een pak rammel. Maar wat zijn jullie fit!’

‘We hebben onderweg gegeten. Er was voedsel genoeg voor iedereen. Het was er rustig, geen verkeer. Gaan we er volgende keer met zijn alle heen?’

‘Als het zo is als jullie zeggen, dan zou ik niet weten waarom we er niet eens een kijkje kunnen nemen om met eigen ogen te zien wat voor een heerlijkheid het is,’ sprak de aanvoerder al wat milder. ‘Maar vertel eens wat meer en geef ons de coördinaten zodat we weten waar het ligt.’

‘Het is een getijdeneiland in de rivier De Noord. We ontdekten dat ook andere soorten die plek reeds gevonden hadden. Tja, dat krijg je als twee keer per dag de tafel wordt gedekt. We zagen slechts een handvol mensen met laarzen aan hun voeten, die soms bleven steken in het slik. Daar moesten we om lachen. Ook stonden enkelen, zoals dat altijd gaat, verdekt opgesteld. Ze tuurden door een verrekijker. Deze mensen doen geen kwaad. Ze waren blij ons te zien, dat konden we wel merken. Ze hielden lijstjes bij van vogels die ze spotten. Er waren futen, grutto’s, bontbekplevieren, tureluurs en nog veel meer soorten. Zangvogels waren er ook volop. We verheugen ons al op de volgende vlucht, want het is echt een bijzonder oord, dat natuureiland Sophiapolder.

Joke van der Ark
www.jokevanderark.nl

Privacy | Cookies    © 2018 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.