Home » Nieuws » Ook in de duivensport gaat het steeds sneller

Ook in de duivensport gaat het steeds sneller

Ook in de duivensport gaat het steeds sneller

De extreme weersomstandigheden van de achterliggende weken waren ook van invloed op de duivensport. Het was niet zozeer de warmte, maar vooral de wind die om extra inspanningen vroeg. Vanuit hun zuidelijke losplaatsen vlogen de duiven steeds tegen een luchtstroom in die vanuit het noorden of noordoosten kwam. Voor de huidige op snelheid gekweekte generatie was dat een hele opgave.

Sneller
“Bij veel sporten is de snelheid de laatste tien, twintig jaar toegenomen. Bij de duivensport is het niet anders,” legt Jaap Bol, bestuurslid bij PV De Luchtbode, uit. “Ze vliegen sneller, maar hebben minder reserves om tegen een krachtige wind in te vliegen. Geef je ze nu met een vlucht mee, dan is het ook niet verkeerd wanneer ze wat extra vlees op de botten hebben.”

Prestatie
“Ik probeer dat te bereiken door ze in de week voorafgaande aan de vlucht goed te verzorgen en ze verder met rust te laten. Dan komen ze vanzelf een beetje aan,” vertelt de in Alblasserdam woonachtige Bol. “Weer anderen trachten een betere prestatie van de duiven te krijgen door weduwschap of nestspel. Bij weduwschap wordt de doffer in de week vóór de competitie van de duivin gescheiden. Tja, de doffer wil dan zo snel mogelijk naar huis. Bij nestspel worden de ouderduiven van het nest met jongen gescheiden. De duivin of de doffer wil dan zo snel mogelijk terug om de jongen weer te verzorgen. Maar bij zowel weduwschap of nestspel zijn duiven wat onrustiger en komen ze minder aan in gewicht. Vandaar mijn keuze voor rust.”

Elektronisch
Wanneer er ingekorfd wordt – De Luchtbode fungeert ook als nationaal inkorfcentrum – heerst er in het verenigingsgebouw aan de Reeweg een gezellige drukte. De liefhebbers brengen hun duiven, die elektronisch geregistreerd worden. Bij terugkeer zorgt elektronische registratieapparatuur in combinatie met GPS-coördinaten voor de uitslagen. De duivensport kent daarbij diverse afstandscategorieën: van ‘vitesse’ (tot 300 km) tot wedstrijden van 700 tot 1300 km, in duivenjargon ‘overnachtfond’ of ‘meerdaagse fond’.

Vergrijzing
“Zo’n elektronisch registratiesysteem is wel een extra kostenpost voor de duivenhouder,” stipt voorzitter Susanne de Wit aan. “De duivensport vraagt dus wel wat van je: van je portemonnee en van je tijd. Denk aan de dagelijkse voeding en verzorging. Vroeger ging de sport vaak over van vader op zoon of dochter, zoals bij mij. Maar dat is geweest. Trouwens in nieuwe wijken mag een hok veelal niet meer gebouwd worden. De duivensport vergrijst en het ledenaantal is dan ook minder dan het was, al steken wij nog gunstig af bij andere verenigingen in de regio. Ik ben best trots op deze vereniging. Er zijn veel harde werkers. En de sfeer is goed. Er valt hier nooit een onvertogen woord.” Secretaris Peter van der Burg, die ook is aangeschoven, kan er zich helemaal in vinden.”

“Minder liefhebbers, maar met gemiddeld meer duiven,” verzekert Jaap Bol. De duivensport, inmiddels immaterieel erfgoed, blijft hij met zijn medebestuursleden een warm hart toedragen. “De verwondering blijft wanneer de duiven na een lange vlucht weer op het hok terugkeren.”

Tekst en foto: Michel van Straten

Privacy | Cookies    © 2018 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.