Home » Nieuws » ‘Ouderwetse’ post

‘Ouderwetse’ post

‘Ouderwetse’ post

Lieve tante Nellie, U zal wel denken.. Is dit echt mijn verhaal? En dat in de brug!

Om de paar weken schrijven mijn oud tante en ik elkaar wat ‘ouderwetse’ post. Het is elke keer een feestje wat we bij elkaar door de brievenbus doen. De ene keer een grote envelop. De andere keer een kaartje. De meesten zullen wel denken wat een ouderwetse bedoening, schrijven… Maar deze lieve tante Nellie met haar bijna 86 jaar oud is heel hip hoor! Haar huis past zo in een VT-wonen blad. Ze was de eerste met zwarte kozijnen. Weet precies wat iedereen van elke leeftijd bezig houdt. Mocht je ook zo’n buurvrouw, tante of iemand anders weten. Schrijven.. het is zeker niet ouderwets!;-) Het heeft wel wat!:-)

O ja… bijna… vergat ik wat. Ik deel nog een (waargebeurd) verhaal van tante Nellie. Geniet ervan!!
Marilyn Pronk

Dagboek Tinus Zwaan

Wij als twee zwanen waren neer gestreken op het water bij de Vijferhof. We hadden het heel erg naar onze zin op deze rustige plek. Na een poosje gingen we ook elkaar leuk vinden. Ik werd helemaal verliefd en op een gegeven moment vond zij mij ook wel leuk. Toen heb ik best veel moeite gedaan om haar te versieren, maar het was best leuk hoe ze ging reageren. We hadden toch op een gegeven moment een innig lolletje met elkaar en het werd ook steeds heftiger. Ik ging haar Bertha noemen en zij noemde me Tinus. We hebben best een hele beleving meegemaakt samen. Maar op een gegeven moment ging Bertha heel vreemd doen. Ze ging bij het bruggetje aan de Vijferhof steeds met meer takken een soort nest bouwen. Ik keek maar toe en dacht het zal wel over gaan. Maar dat was niet zo. Ze liet mij ook steeds meer in de steek wat ik helemaal niet begreep want we hadden het zo leuk met elkaar. Ik wist echt niet wat er aan de hand was. Op een gegeven moment ging ze op het bouwsel zitten en ze kwam er niet meer van af. Ik ging me echt zorgen maken hoe ze steeds meer zichzelf ging verwaarlozen. Dit heeft best lang geduurd en ik probeerde geduld met haar te hebben en toch maar liefdevol te zijn. Af en toe ging ik ook maar een poosje bij haar zitten om te laten weten dat ik haar nog steeds leuk vond. Ook ging ik wel eens dicht bij haar een rondje zwemmen en ook we eens laag boven het water vliegen dat vond ik zelf wel tof en gaf me ook wel wat afleiding. Je moet natuurlijk ook nog wel aan mezelf denken om dit vol te houden. Toch moest ik ook wel de boel in de gaten houden want Bertha was ook inmiddels best kwetsbaar geworden, vond ik. Regelmatig kwamen er ook nog mensen foto’s van haar maken, nou dan zwom ik toch wel met mijn vleugels omhoog om te laten zien dat ik er ook nog bij hoorde! Maar op een dag is alles anders geworden. Ik kon mijn zwanen ogen niet geloven toen Bertha ineens met kleine zwaantjes te water ging! Toen begreep ik pas waarom ze zo vreemd was geweest en voor mij geen zwanenoog had. Ze was me toch trots op het stel, niet te geloven!! Ik ging haar eigenlijk nog meer bewonderen om wat ze gedaan had. Nu zwemmen we inmiddels samen met onze kids vol trots in het water van de Vijferhof. Als ik zie hoe blij Bertha is ben ik Tinus ook blij. ‘k Wist niet dat we door lollig met elkaar te zijn dit het gevolg zou worden. We zijn nog steeds verliefd. Misschien volgend jaar een herhaling, wie weet?

Privacy | Cookies    © 2021 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Terug naar boven.