Home » Nieuws » Sport » SV Conventus: een verstandshuwelijk houdt stand

SV Conventus: een verstandshuwelijk houdt stand

Voorzitter Renate du Buisson en penningmeester Jos de Kok van Conventus
SV Conventus: een verstandshuwelijk houdt stand

‘Naast korfbal en handbal willen we er graag een afdeling jeu de boules bij’

Door: Michel van Straten

Zwijndrecht – SV Conventus is het levende bewijs dat een verstandshuwelijk ook stand kan houden. Alweer elf jaar gelden gaven korfbalvereniging Zwijndrecht en handbalvereniging Walburg’75 elkaar het jawoord. Anno 2016 telt de fusieclub zo’n 330 leden. Een kleine tweehonderd mogen er tot de korfbaltak gerekend worden, de overigen tot de handbalgeleding.

Locatie
“We zijn nog steeds blij dat het ooit zo gelopen is,” vertellen voorzitter Renate du Buisson (47) en penningmeester Jos de Kok (56) eensgezind. “Anders hadden we nooit de beschikking gekregen over zo’n mooie locatie: eigen kantine, de Develsteinhal voor gezamenlijk gebruik (met korfbalvereniging Albatros en het DevelsteinCollege, red.), goed bereikbaar en centraal gelegen.” Korfbalvereniging Zwijndrecht was daarvoor gevestigd op sportpark Bakestein en handbalvereniging Walburg’75 had het thuishonk aan de Lindtsebenedendijk. “We zitten dus nu al weer meer dan tien jaar aan de Develsingel,” stipt Jos de Kok aan. “En dat betekent dat het buitenterrein aan een renovatiebeurt toe is. Wij pleiten voor een herinrichting die het complex nog multifunctioneler maakt. Zo denken we aan een jeu de boules-baan. Naast korfbal en handbal willen we er graag een afdeling jeu de boules bij. Het is ideaal om oudere leden die stoppen met korf- of handbal aan je te binden.”

Bloedgroepen
Korfbal en handbal binnen één vereniging is vrij uniek. Recentelijk volgden een aantal Vlaardingse clubs het Zwijndrechtse voorbeeld. Twee korfbalclubs en een handbalvereniging ging verder als sportvereniging Twist. “Toch merk je nog altijd dat je met twee bloedgroepen te maken hebt,” meent Renate du Buisson, die zelf een handbalachtergrond heeft. “Sporters die van huis gaan roepen: ‘Ik ga naar de korfbal’ of ‘Ik ga naar de handbal’. Ze zeggen niet: ‘Ik ga naar Conventus’. En soms staan de technische commissies van beide sporttakken tegenover elkaar. Bijvoorbeeld, wanneer het om de indeling van de hal gaat. Wie mag er spelen en op wel tijdstip.”

“Maar meestal komen we er wel uit,” klinkt het geruststellend uit de mond van Jos de Kok, korfballer van huis uit, maar al jaren actief als korfbal- én voetbalscheidsrechter. “Korfbal en handbal zijn weliswaar sporten met een eigen dynamiek, maar er is ook veel dat bindt. Het zijn beide familiesporten. Je komt jongens en meisjes, mannen en vrouwen in gelijke mate tegen. En dat geeft een bepaalde sfeer.”

Sfeer
Renate du Buisson typeert de sfeer als ‘open’. “Het is ook een gezellige vereniging, waar nieuwkomers snel opgenomen worden,” stelt ze. “Vanzelfsprekend willen we ook presteren, maar niet ten koste van alles. Jos de Kok: “We zijn blij dat we een gezonde, stabiele vereniging zijn, die waar mogelijk ook maatschappelijk verantwoording neemt. Je vindt her hier prettig om te spelen of niet. Aan passanten hebben we niets.”

Het eerste korfbalteam – op het veld in de race voor de titel – speelt zowel op het veld als in de zaal in de derde klasse. Bij de handbalafdeling is dat zowel voor de mannen als de vrouwen de tweede (regionale) klasse. Renate du Buisson en Jos de Kok hebben er vrede mee. Tevreden zijn ze ook over de inzet van de vrijwilligers en het feit dat zij die met de jeugd werken allemaal beschikken over een VOG-verklaring, waarbij VOG staat voor Verklaring Omtrent het Gedrag.

Zorgen
Toch is Conventus niet geheel zonder zorgen. “Bij de handbaltak is het lastig om de jeugd tussen twaalf en zestien vast te houden. Bij de korfbal zie jeugd afhaken bij de overstap naar de senioren,” besluit het tweetal. “Ook andere verenigingen hoor je erover klagen, maar toch.”

Privacy | Cookies    © 2021 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.