Home » Nieuws » Teus van Es zat 50 jaar lang in het enige vak dat hij wenste

Teus van Es zat 50 jaar lang in het enige vak dat hij wenste

Teus van Es zat 50 jaar lang in het enige vak dat hij wenste

Een halve eeuw, het lijkt lang om vol te houden op één werkplek. Maar als je bedenkt hóe zeker Teus van Es als tiener al wist dat hij op de operatiekamer wilde werken, dan is het zo gek niet dat hij daar op zijn bijna-67e nog rondloopt. Deze maand beleeft hij zowel zijn 50-jarig jubileum als zijn afscheid van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Zwijndrecht.

“Toen ik een jaar of 15 was, smokkelde mijn broer mij – volkomen illegaal natuurlijk – het academisch ziekenhuis in, waar hij co-assistent was voor zijn opleiding tot huisarts. Hij deed mij een witte jas aan en zo zijn we overal geweest, ook in de collegezaal die boven een OK gebouwd was. Daar kon je naar beneden de OK in kijken. Ik zag professor Wittebol opereren. Sindsdien hield dat tafereel mij bezig en werkte ik ernaartoe om daar zelf ooit terecht te komen.”

Een van de eerste mannen
Het zal ook wel iets erfelijks zijn. Naast zijn broer de huisarts, werd zijn zus psychiater en een andere zus verpleegkundige. En zelf heeft Teus het ‘zorghart’ weer doorgegeven aan zijn dochters Lieske en Esther, die respectievelijk OK-assistent en verpleegkundige in het Albert Schweitzer zijn. Nog vóór het afronden van zijn middelbare school had Teus al al gesolliciteerd bij het pas kort geopende Diaconessenhuis Refaja in Dordecht. Doelgericht stoomde hij door naar de OK’s en koos voor de richting anesthesie. Het is altijd het beroep gebleven dat hij wenste, de overstap in 2014 naar locatie Zwijndrecht veranderde daaraan niets.

Saturatiemeter nu bij Aldi
Zoals iedereen die 50 jaar in een vak zit, heeft de Alblasserdammer ‘alles’ zien veranderen: qua technieken, middelen, protocollen, hiërarchie enzovoort. “Je groeit mee en dat is goed. Het was vroeger zeker niet slecht, maar je roeide met de riemen die je had. We deden alles met de hand, van bloeddruk meten tot verslag leggen. Soms gaf je zuurstof op basis van de kleur van de patiënt, nogal onnauwkeurig dus. Een saturatiemeter hadden we in het begin niet, die koop je nu bij de Aldi.” Veel handelingen en metingen zijn overgenomen door machines. Teus: “Met alle systemen en alarmen die we nu hebben, voel ik me veiliger. Ik heb meer overzicht, kan veel beter rondkijken en interpreteren wat er gebeurt. Het is nu daadwerkelijk veiliger voor de patiënt dankzij vaste protocollen, controlemomenten, de rust die op een OK heerst. In de hectiek van vroeger was er soms amper tijd om even met de patiënt te praten.”

Blik van Patiënt
Terwijl hij juist dat laatste zo belangrijk vindt. Daarin liggen ook zijn meest indringende en tevens dierbare herinneringen. “De blik van een patiënt die wakker wordt uit narcose en zich meteen realiseert dat de operatie te snel is gegaan, dus dat de uitkomst waarschijnlijk ongunstig was. Zo’n moment kan ik niet vergeten. En die persoon vroeg dan aan mij op de man af: het is niet goed hè? Ik mocht officieel niets zeggen, maar dat is menselijkerwijs niet te doen. Dan bedankte de patiënt je toch voor wat je gedaan en verteld had.” Teus kan leven met het afscheid van het werk: “Het moet toch een keer stoppen. Ik heb hobby’s: schrijven, schilderen.” Hij heeft niets dan waardering voor alle collega’s door de decennia heen, al kende hij ze in een groter wordende organisatie lang niet meer allemaal persoonlijk. “Toch is de saamhorigheid altijd gebleven. Samen lever je betere zorg en heb je het leuker. Teamwork is van alle tijden.”

Foto: Teus van Es heeft alles op de OK zien veranderen, “maar het teamwork blijft”.

Privacy | Cookies    © 2021 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Terug naar boven.