Home » Nieuws » Zoals de klok van de Dorpskerk tikt, tikt hij nergens

Zoals de klok van de Dorpskerk tikt, tikt hij nergens

Zoals de klok van de Dorpskerk tikt, tikt hij nergens

Als je door het dorp fietst of loopt, hoor je menigmaal de klok van de oude Hervormde Dorpskerk slaan. Je kijkt dan snel op je horloge of hij wel gelijk loopt. Althans, dat doe ik vaak. Dat geluid hoort bij onze dorpsgeluiden als het gekabbel van de Waal en het geruis van de A15 en A16.

Zoals u waarschijnlijk wel weet, was vroeger was de torenklok veel belangrijker in het dagelijks leven van de bevolking. Hij gaf het ritme aan van werken en rust: wanneer er begonnen moest worden met werken, wanneer de lange dag ten einde was en tussendoor hoorde je hem luiden voor de schafttijd. Op zondag luidde de klok als de kerkdienst een aanvang nam. Ook bij rouw- en trouwdiensten werd de klok geluid.

Bij nationale gebeurtenissen, denk aan 4 mei en zoals onlangs op dinsdagavond in de coronatijd, werden en worden nog steeds de klokken in het hele land geluid. Een oud gezegde met betrekking tot de klokken luidt: “Ik donder vreugd’ met mijn geluid, in droefheid krijt ik klagend uit”.

De klok in onze Dorpskerk is in 1707 gemaakt door de klokkengieter Quirin de Visser te Rotterdam in opdracht van de Episcopal Church, die ook in Rotterdam was. Dat weten we omdat de randschriften boven- en onder luiden:

THE ENGLISH EPISCOPAL CHURCH IN ROTTERDAM
ME FECIT QUIRIN DE VISSER,
ROTERODAMI ANNO 1707
GLORIA IN EXCELSIS DEO

Van de klokkengieter Quirin de Visser weten we dat hij ook kanonnen gemaakt heeft. Die zullen vast niet versierd zijn geweest met ‘GLORIA IN EXCELSIS DEO’, zoals deze klok. In 1876 werd de klok aangekocht door de Hervormde Kerk ter vervanging van de oude klok die gescheurd was. In de notulen van de Kerkvoogdij van februari 1876 staat dat het proefluiden der op proef aangekochte torenbel een punt van discussie was op de vergadering van Kerkvoogden en Notabelen. Sommigen vonden ‘de prachtige cis klank wel goed, maar niet doordringbaar genoeg’ en anderen vonden ‘dat het geluid behoorlijk aan de nodige eisen voldeed’. Met 6 stemmen voor en 5 tegen bleef de klok hangen tot op de dag van vandaag.

Ondanks de M-status (de klok valt onder de Rijksdienst voor Monumenten), werd de klok in 1942 door de bezetters voor oorlogsdoeleinden gevorderd en met vele andere klokken per schip afgevoerd. Dat transport is niet verder gekomen dan het IJsselmeer. Na de bevrijding is het schip gelicht en kwam de klok terug naar Ambacht. Zolang er geen klok was diende een gietijzeren wagonwiel als alternatief voor het slaan van de halve en hele uren. Tot ca.1950 werd er handmatig geluid. Nu gebeurt dat elektrisch.

Met dank aan Cors Lagendijk, Jaap de Nachtegaal en Arie de Zeeuw, uit wiens werk dat bij het historisch genootschap aanwezig is, ik geput heb.

Door: Alie Tas, Historisch Genootschap

Privacy | Cookies    © 2021 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Ontvang elke week het laatste nieuws en De Brug per mail
Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van Weekblad De Brug en ontvangt elke week de edities in uw mailbox.
Terug naar boven.