Home » Nieuws » Zomervakantie door de jaren heen

Zomervakantie door de jaren heen

Zomervakantie door de jaren heen

Het grote reisseizoen is aangebroken. Halve inboedels verdwijnen in koffers die in auto’s gestouwd worden en rijden maar. De stip op de horizon is meestal het zonnige zuiden, maar ook bestemmingen in Alpenlanden zijn populair. Daarnaast vliegen er steeds meer mensen naar landen als Gambia of Thailand. Zulke reizen zijn niet altijd zo vanzelfsprekend geweest; voor de meeste Nederlanders was een dagje weg tot voor kort nog een grootste gebeurtenis.

“Rond 1930 was vakantie weggelegd voor enkele welgestelden. Zij bezochten badplaatsen als Katwijk en Scheveningen, waar grand hôtels en casino’s elkaar verdrongen om de mooiste plek. In hun balzalen ruisten rokken en rinkelden juwelen. Op de stranden ontstonden ’s zomers ware strandmandendorpen. Duizenden waagden zich in een koetsje in het water of flaneerden langs de vloedlijn. Zien en gezien worden, daar ging het om. Helemaal anders waren de vakanties van de grote groep minderbedeelden. Zij waren al blij met wat voedsel. In Zwijndrecht konden de thuisblijvers zwemmen in rivieren, aan de Noordoevers verblijven of met de stoomboot naar Dordrecht varen. Een alternatief was logeren; een vriendje van mij logeerde soms bij familie in Zwijndrecht. Dat was vakantie, omdat hij zo even kon ontsnappen aan de alledaagse beslommeringen”, vertelt een oude Zwijndrechter glimlachend.

Develpark en Bouwstad
Na de Tweede Wereldoorlog nam het standsverschil af en de aandacht voor ontspanning toe. Daarbij kreeg onze regio meer inwoners, zodat er grote parken gerealiseerd werden. “Vanaf de late jaren vijftig konden we in het Develpark terecht, waar we op een picknickkleed in de zon zaten. Wie dan meer wilde doen, moest een kaartje kopen voor het zwembad (De Hoge Devel). Niet alleen het water was prettig, maar ook de grote ligwei, waarop heel wat mensen hun vakantie doorbrachten. Iets later begon het club- en buurthuiswerk met Bouwstad, een timmerdorp voor kinderen tot twaalf jaar. Dat was gezellig, want we timmerden niet alleen, maar we bakten ook worstjes en pannenkoeken rondom een knapperend vuurtje. Zo wist Bouwstad een vaste plek te veroveren in menig vakantieagenda en bestaat het initiatief nu nog. Het zwembad is echter wel veranderd; de ligwei is verdwenen, evenals de dagrecreatie in het Develpark”, aldus een oude Zwijndrechter.

In Ambacht
De Ambachtse zomervakanties leken op die in Zwijndrecht. Zo gingen ’s zomers ook veel Ambachters naar de Noord om te zwemmen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het eerste Ambachtse zwembad daar gesitueerd werd. De eerste aanzet ertoe presenteerde het gemeentebestuur in 1933. Voor hedendaagse begrippen was het voorstel vrij streng, want het bad moest ’s zondags gesloten zijn en gemengd zwemmen was verboden. Verder stelde het bad weinig voor; waarschijnlijk ging het om een strandje met een mannen- en vrouwendeel. Daartussen zou een hek komen, terwijl het geheel met hoge beplanting moest worden omzoomd. De badgasten moesten immers vanaf de weg onzichtbaar blijven. Voor het toezicht zou er een badmeester benoemd worden. Maar omdat hogere overheden het afkeurden, is het bad nooit aangelegd. Uiteindelijk kreeg Ambacht pas in 1970 een zwembad (De Louwert). Naast zwemmen in de Noord waren er ook andere opties; een oude Ambachtse vertelde dat ze vroeger slootje sprong in de Sandelingen. In dit recreatiegebied stonden toen grote boomgaarden met sloten ertussen. Omdat slootje springen nog weleens natte kleding opleverde, waren vooral moeders niet blij met dit soort vakantievermaak. Gelukkig voor hen doet de huidige jeugd dat nauwelijks meer.

Tekst: Jan-Willem Schneider
Foto: Gemeentelijke Prentverzameling

Privacy | Cookies    © 2018 Uitgeverij De Brug - Xebius Media Groep

Terug naar boven.