Juichende IFC-doerakkers achter de goal
LokaalHendrik-Ido-Ambacht, zondagmiddag, 12 februari 1984. IFC speelt thuis tegen ONA. Er zijn voetbalseizoenen die je als club het liefst zo snel mogelijk vergeet. Dat gold overigens zeker niet voor het vorige seizoen 82’83 toen Ido’s Football Club kampioen van de 4e klasse G werd. Onder leiding van trainer Henk van der Bend bereikt IFC, na 16 seizoenen, eindelijk weer eens de 3e klasse. Maar exact één jaar later bruist er geen champagne maar wordt er een kratje bier over de datum de kleedkamer van IFC ingeschoven. De confetti en serpentines zijn ingeruild voor witte zakdoekjes, inclusief een gratis portie kommer, én kwel. Op doelsaldo (Transvalia heeft 6 goals minder tégen) degradeert IFC op z’n voetballatijns (linia recta) terug naar de 4e klasse. Het kan verkeren. In deze huidige voetbaljaargang 83’84, is, de pas 31-jarige, gepassioneerde trainer Ger Bruys bij IFC ingestapt als nieuwe hoofdcoach. Bruys bleek zijn tijd al ver voor te zijn. Hij wist altijd alles van de komende tegenstanders en trakteerde zijn selectiespelers op lijvige uitgetypte individuele analyses aangaande hun eigen prestaties na een wedstrijd. Je kon over Ger als trainer zeggen wat je wilde maar één ding is zeker: als hij ook maar ooit iets voor de mond nam…dan was dat in elk geval…geen blad! Het zat de oefenmeester ook allemaal niet mee. Lange blessures, een onervaren groep én een treetje hoger. Trainer Bruys weet meteen hoe het voetballeven als hoofdtrainer eruit ziet. Twee wedstrijden voor het einde van het seizoen is het beurt. Maar het opgetrommelde duo Bas Plaisier en Jan Stehouwer kunnen het tij ook niet meer keren. Bruys had al bijgetekend voor een nieuw seizoen en dus IFC moet ook nog in de buidel tasten. Maar viel er in dit turbulente seizoen dan helemaal niets te lachen? Nou, kijk maar eens naar het vrolijke actiemoment tegen het uit Gouda afkomstige Ontspanning Na Arbeid. Hier is zojuist de 1-0 voor IFC gemaakt. Bestudeer meteen even de houding van de keeper. Hij lijkt wel op een gesmolten Goudse kaas. Mooi ook dat contrast tussen de juichende IFC-ers Bert van de Berg en Arne Wijnmaalen (rechts) en de downstemming bij ONA. Maar het mooiste moment biedt die roedel blije doerakkers achter de goal. Hoewel, een paar meter verder valt er een nog veel mooier voorval waar te nemen. Bij de rechterdoelpaal gaat me daar een volwassen Ambachtse schavuit uit z’n dak. Heeeeerlijk! Ton van Gurp doceert ouderwetse juichles! De knoopjes springen van zijn jas. Het zal trouwens nog 2-0 (Ron Hoogwerf) worden maar ONA weet er toch nog een 2-2 uit te peuren. IFC leeft nog…maar dit verliespuntje zal bij het opmaken van de eindbalans een hele dure blijken.