Buitenaards bijzonder
Ik wist dat ze bestonden, slakken die worden overgenomen door parasieten. Met verdikte oogtentakels in witte en groene verkleuring zou het een opvallende verschijning moeten zijn. Ik had erover gelezen, van gehoord en op beeld gezien. Het klonk altijd een beetje buitenaards. En toen liep ik er vorige week eentje zelf tegen het lijf. Niet buitenaards, gewoon in het griend van Klein Profijt bij Rhoon.
Dit is het bijzondere verhaal van de Leucochloridium paradoxum, oftewel een parasiet in de vorm van een worm.
Het verhaal begint bij de barnsteenslak. Een prachtige kleine slak met een huisje zo dun dat het doorzichtig is en bij een aanraking al kan scheuren. Deze slak is de onfortuinlijke drager van de parasitaire worm. Eenmaal binnengedrongen neemt de larve van de parasiet het leven van de slak over en ontwikkelt knotsvormige uitsteeksels in de oogtentakels van de slak. Dik en in fel groen met wit maken de uitsteeksels pulserende bewegingen. Van een afstandje hebben ze wel wat weg van een rups. Met als doel vogels te verleiden om de slak op te eten. Daarvoor ‘stuurt’ de larve de slak ook nog eens naar een hoog punt om de kans om opgegeten te worden te vergroten. De larve heeft een vogel namelijk nodig voor de volgende stap in zijn ontwikkeling. Die van een worm om zich vervolgens voortplanten. Via vogelpoep verspreid de parasiet zich in de omgeving om weer meer slakken te infecteren. En zo is de cirkel voor deze worm rond.
Zoals ik al schreef, buitenaards bijzonder.