Maandag: Wasdag!
Het is 1979. We zijn vrijwel zeker getuige van een gewone maandag in Hendrik-Ido-Ambacht. En? De maandag wordt niet voor niks al van oudsher ‘wasdag' genoemd. Dit ‘stilleven' werd geschoten in de Dorpsstraat. Het voetbalweekeinde zit er weer op! En het is glashelder: hier woont geheid een ASWH-fan! De belettering op de gewassen shirts liegen niet: Altijd Sterker Wordend Hendrik-Ido-Ambacht. De draaiende droogmolen met daaraan de natte tricots laten de wind hier het werk doen.
En hoewel anno 2026 deze roterende droogrekken nog altijd in trek zijn was er bij het gros van de amateurvoetbalclubs zo'n 50 jaar geleden geen andere keus. Wasmachines of drogers op de club zelf? Vergeet het maar. Kijk tegenwoordig komen de voetballers van de hoofdselecties al seizoenen achtereen niet meer thuis met de vuile was. Dat geldt zelfs in vele gevallen ook voor de gedragen outfit tijdens trainingsavonden. Op zich prima toch? Maar toch ook weer verrukkelijk om zo 'n nostalgisch prentje nog eens een podium aan te bieden in deze rubriek. Wie nam deze klus op zich op deze maandag? In het kader van de privacy mag je het adres niet noemen dus probeer zelf maar eens uit te pluizen of U het huisnummer kunt ontcijferen. Tóch noemen we de namen van de bewoners die deze vrijwilligersjob seizoenen lang op hun conto schreven. Het is de familie Provilij. Met de puntjes op de ij. En die puntjes zetten Cor en zijn geliefde Sjaan ook letterlijk op de i.
Je zou zeggen wat moet je nu nog verder nog over zo’n oer vrijwilligersclub-duo schrijven? Welnu het volgende: Cor maakte alle verschillende sportcomplexen van ASWH van nabij mee. Na zijn actieve voetballoopbaan werd hij definitief door het ASWH-virus besmet. Hij werd vrijwilliger bij de jeugd en vervolgens secretaris van de pupillen. Hij maakte de opstellingen en schreef de voetbalkaarten uit voor deze gastjes. Als afgevaardigde van de jeugd bleef hij lid van het hoofdbestuur. Bovendien was Cor jarenlang verantwoordelijke voor een vers koppie thee in de rust voor alle seniorenteams. En in de zaterdagochtenduurtjes stond er dankzij Cor een bekertje limonade voor die rakkers klaar. Kleedkamers schoonmaken, schilderen in de zomermaanden, vlaggen binnenhalen, ballen uit de sloot vissen en voor de club nog de ingevulde lottoformulieren bij de leden ophalen. Niets was het Cor Provilij te veel. Logisch dat zijn geliefde Sjaan vanzelf werd mee getrokken door het zwart-witte virus. Het bezwete en bemodderde wasgoed van zelfs trainingspakken en overgooiers vonden altijd een warm bad bij de familie Provilij. Met deze nostalgische plaat zetten we alle vrijwilligers nog maar eens in het zonnetje óf in de gunstige waaiende wind.