Anne op de schouders!

Zondag 20 mei 1973: stralende gezichten op Bakestein. Het is feest voor de voetballers van de vv Zwijndrecht. Nauwelijks enige minuten geleden klonk er in menig groen-wit oortje vrolijke muziek! Namelijk: het bevrijdende majeur van het laatste fluitsignaal. Zwijndrecht is kampioen! Het Rotterdamse Spartaan ’20 is zojuist met 2-0 geklopt. Tijd voor blijdschap nu! Het mooie van deze foto is dat het kennelijk alleen de doelman gegund is om op de schouders genomen te worden. Overigens, dit is niet de minste doelman die hier beide armen juichend naar boven richt. Het betreft Anne Smit! En neemt u maar gerust aan, daar stond een bonk tussen de palen destijds bij Zwijndrecht hoor! Pikzwart haar, mooie kop en een robuuste uitstraling. Anne is tijdens deze lopende voetbaljaargang teruggekeerd bij zijn oude liefde Zwijndrecht. Een tussentijdse overschrijving, met medewerking van zijn oude club, de bvo Excelsior (lees: met directe hulp van de legendarische voorzitter Henk Zon) heeft Zwijndrecht halverwege het seizoen de keeper opgeleverd die het nodig had. Een doelman die punten voor een elftal pakt! Dat was met deze pur sang winnaar wel een zekerheidje. Dat bewees de doelman ook in deze tweekamp door bij een 2-0 voorsprong een strafschop van Rotterdammer Rinie Tabak te keren. Anne Smit kende een best wel mooie keepersloopbaan. Begonnen bij Zwijndrecht. Weggeplukt door Sparta en later dus Excelsior maar uiteindelijk weer teruggekeerd bij Zwijndrecht. Vervolgens keepte Anne nog een tiental seizoenen bij het Gorkumse SVW. Nog even terug naar de vrolijke foto. Met nummer 8 neemt de maker van de 2-0, Piet de Witt lachend de felicitaties in ontvangst. De mannen die Anne dragen zijn Leen de Deugd (links) en vader Piet Smit. Dat is toch ook legendarisch; gedragen worden door je vader! Rechts turen de trotse ogen van medespeler, ‘broertje’ Theo Smit naar de zich in hogere sferen bevindende Anne. Trainer Joop Herwig besluit zijn Zwijndrecht-periode met een titel welke recht geeft op promotie naar de 1e klasse!