Afbeelding

Hoe ik het ‘onnavolgbare’ toch volgen kon

Algemeen

In april van dit jaar ontving ik de nieuwsbrief van het ‘kunstcafé Drechtsteden’ met daarin het thema ‘Onnavolgbaar’ voor het project De Verbinding 2021. Voor dit project maakt de kunstenaar een werkstuk in zijn of haar discipline. Voor de laatste drie jaren maakte ik verschillende gedichten per thema die ik bundelde in een door mijzelf geschilderde omslag. De titels hiervan waren achtereenvolgens, ‘Vrouwen’, ‘Getijden’ en ‘Samen - wij’. Zoals dat meestal gaat, krijg ik steeds meer inspiratie als ik eenmaal aan het schrijven ben en ontstaat er een aantal gedichten. 

Deze keer zou dat niet lukken, dacht ik toen ik het thema las. Ik heb het een aantal dagen laten bezinken en ben toen op het internet op zoek gegaan naar alles wat ik over het woord kon vinden. Ik kwam een artikel tegen van Ronny Boogaart in het online tijdschrift ‘Neerlandistiek’. Tot mijn verrassing zat hij in dezelfde situatie als waarin ik mij bevond.

“In deze Coronatijd voel ik me soms als de ambtenaar Joseph Grand in ‘De Pest’ van Camus. Terwijl de ziekte langzaamaan de stad Oran in z’n greep krijgt maakt Grand zich vooral zorgen over de bijvoeglijke naamwoorden in de eerste zin van een manuscript waaraan hij al heel lang werkt. Zo hoorde ik in de eerste weken van de Coronacrisis mijn partner aan de telefoon tegen een collega over mij zeggen: ‘O, goed hoor, hij houdt zich al twee dagen bezig met de betekenis van het woord onnavolgbaar’.”

Ik heb het artikel helemaal gelezen en ook het commentaren daarop. Het werd mij duidelijk dat het woord vele kanten heeft en niet altijd juist gebruikt wordt.

Onnavolgbaar
O jee, dat wordt moeilijk ...
Dagen kauwde ik erop,
proefde het aan alle kanten.
Zowel positief als negatief.
Ik haalde het uit elkaar, ontleedde het
en plakte het weer tezamen.
Woordenboek en internet kwamen
er aan te pas
en tot mijn spijt moest ik beamen
dat het onnavolgbaar was

Mijlpaal
Eenmaal begonnen met schrijven ging het best goed. Een leuke bijkomstigheid is dat in deze serie mijn duizendste gedicht is ontstaan. Dat mag je toch echt wel een mijlpaal noemen.

Een nieuw gedicht
Na en paar dagen te hebben nagedacht
en opgeschreven wat voorbij kwam,
vond ik, dat het zo wel kon.
In Word getypt en nog een hele poos
met woorden heen en weer geschoven,
tot het zover was dat ik het op kon slaan.
Wat ik heb gedaan is niet te achterhalen.
Het was weg. En pech, daar bleef het bij.
Zoiets was mij nog nimmer overkomen,
dat het pad dat dit document had afgelegd
niet terug te volgen was.

Inmiddels is de bijeenkomst geweest en zijn alle werken gepresenteerd. Het was fijn om elkaar weer te ontmoeten. Tijdens de Coronaperiode heb ik het gemist. Het bundeltje ‘Onnavolgbaar’ ligt in de bibliotheek en is gratis.

Joke van der Ark
www.jokevanderark.nl