Oliebollen voor de Emmastaete

December is de maand van verbinden en verbintenis, zeker nú eenieder nog te maken heeft met het Covid virus. Daarom heeft de Blije Borgh voorafgaand aan een kerstbakje op 30 december oliebollen laten bezorgen op de locaties Wielstaete, Sophiastaete en in de Emmastaete. De oliebollen werden op iedere locatie tot ieders genoegen met veel plezier door vrijwilligers deur aan deur bezorgd. Een bewoner vertelde over verbinden en verbintenis zijn eigen verhaal in de meest letterlijke zin van het woord. Herinneringen worden tradities en tradities zijn herinneringen.

Als 5 jarig jongetje woonde klein Koosje (Koos) met zijn zusje en ouders aan de Onderdijk in H.I.Ambacht. Het was een fijn huis, maar de fijnste plek in huis vond Koosje de keuken want zijn moeder hield van bakken en braden. Het rook er altijd heerlijk en vaak viel er wat te snoepen.

Fijn vond hij het ook om op het stoepje bij de voordeur te zitten wanneer de appeltaart op de vensterbank af stond te koelen en hij de vogels op afstand moest houden.Naast het stoepje had zijn vader rozenstruiken geplant, die dankzij zijn niet aflatende zorg weelderig tierden. De rozenstruiken waren dan ook vaders trots.Nooit had Koosje kunnen denken dat de decembermaand 1955 zo’n impact zou hebben op zijn latere leven, herinneringen en tradities en dan m. n. het stoepje, de rozenstruiken en de oliebollen.

De decembermaand brak aan en de familie kwam op 5 december bij hen logeren om met zijn allen het Sinterklaasfeest te vieren. De familie bleef ook slapen, wat voor zijn ouders een heel geregel was. Maar met passen, meten en luchtbedden van de buren werd voor eenieder een slaapplaats gecreëerd. Koosje verheugde zich kolossaal op het feest en vooral op de komst van zijn oudste nicht Trees. En heel, heel misschien zouden Sint Nicolaas met 2 zwarte Pieten ook nog langs komen, zo was hem verteld. De spanning vooraf was voor hem bijna niet te harden.Wat hem niet was verteld was, was dat de familie besloten had om te reageren op een advertentie van een studentenvereniging uit Rotterdam voor het huren van Sinterklaas, 2 zwarte Pieten, inclusief strooisel voor het bedrag van 120 gulden. Breekbare voorwerpen dienden uit de woonkamer verwijderd te zijn i.v.m. rondvliegende pepernoten, een jutte zak met cadeaus moest in de gang staan en bij binnenkomst had Sint Nicolaas graag op papier persoonlijke informatie bij het betreffende cadeau. 

Het Hoog bezoek verliep zonder meer gezellig en de rondvliegende pepernoten hadden geen noemenswaardige schade aangericht. ‘t Was alleen dat Sint Nicolaas een biertje dronk met een rietje, wat gezien zijn baard best te begrijpen was, maar hem niet goed bekwam toen hij buiten op het stoepje stond. Hij miste een treetje en tuimelde met volle vaart vaders rozenstruiken in. Alle hulp was geboden wat de Sint kon geen kant meer op vanwege alle doornen die hem overal vastprikten. Toen hij uiteindelijk los was bleek de schade enorm te zijn en niet alleen bij de rozenstruiken. De dienstdoende huisarts werd getelefoneerd en Kees (Sint Nicolaas) werd enige tijd later in zijn gehavende outfit en een verband om zijn hoofd met de ziekenwagen naar het ziekenhuis vervoerd. Ter ondersteuning ging Trees met hem mee. Dat er tijdens het ziekenvervoer een romance tussen hen ontstaan was vertelden Kees en Trees onder het genot van een oliebol op oudejaarsavond. Van verbinden kwam een verbintenis.Het jaar daarop in 1956 zijn zij op 5 december getrouwd en weer onder het genot van een oliebol werd de familie op oudejaarsavond het jaar daarop verteld dat zij een kindje kregen.

Het huis aan de Onderdijk is lang geleden afgebroken. Wat nooit afgebroken is, is het intensieve contact met familie en altijd nog wordt in de decembermaand dit verhaal aan de oudere klein/achterkleinkinderen verteld. Rozenstruiken staan in hun tuinen. Het zullen de genen wel zijn, vertelde Koos verder en met nog een kleine tip...stop in het voorjaar knoflooktenen bij de wortels en je hebt nooit meer last van luis.

Tekst en foto: Franny Dekker