Sebastiaan d’hondt  model voor het beeld. Foto: Milan Rinck
Sebastiaan d’hondt model voor het beeld. Foto: Milan Rinck

Pieter d’Hondt leeft in Zwijndrecht

Algemeen

Een recent artikel over de beelden van Pieter d’Hont leverde veel reacties op. Veel bijval en mooie herinneringen aan de fontein waar het artikel over handelde. Via cultura pikte het onderwerp op waardoor het werd uitgezonden op het netwerk van de lokale omroepen. Niet alleen via dit netwerk maar ook op social media en in gesprekken op straat bleef het onderwerp levend. Dat past natuurlijk wel bij het thema van de fontein, de samenleving, het levenswerk van Pieter d’Hondt. Meerdere werken die in Zwijndrecht staan, kwamen voorbij in ons artikel en het bleek wel dat mensen die zich herinnerden.

Jongen of Sebastiaan met hoed
Één beeld wat minder aandacht had gekregen maar in gesprekken vaker terugkwam, was het beeld van jongen met hoed of beter bekend als Sebastiaan met hoed. Zwijndrecht kent een beeldenroute die aan te fietsen is en die in het gemeentehuis aan de balie af te halen is, maar er is ooit ook een wijkroute voor scholen verschenen. In een gesprek met Jan van de Molen n.a.v. de beelden van Pieter d’Hondt kwam dit naar voren.

Jan woont vlakbij het Maaspad waar het bronzen beeld van Sebastiaan met hoed heeft gestaan. Hij vertelde dat op een dag het beeld ineens was verdwenen, en waarschijnlijk vanwege de waarde van het brons is het zo in de oud ijzer handel terecht is gekomen. Het gesprek met Jan ging over de beeldenroute n.a.v. de fontein omdat hij als oud basisschool leerkracht ooit wijkroutes voor scholen had gemaakt. Dit kwam omdat de grote route, zoals die nu bij de gemeente beschikbaar is, te lastig was om voor scholen te doen. De verkeersveiligheid was het grote probleem naast het logistieke proces voor basisscholen. Zo ontstond er een beeldenroute per wijk die op alle basisscholen nog aanwezig is, en ingezet kan worden als een speurtocht naar kunst in de wijk.

Jan verwijst naar Wil Hofland, bestuurder van het beeldenpark Drechtoevers, waarvan bekend is dat de wens leeft om dit verdwenen beeld opnieuw te gieten. Het is doodzonde vult Jan nog aan dat dit soort beelden gestolen worden voor oud ijzer waarde, zo verwijst hij nog even naar de verdwenen (bronzen) kippen in het Develpark. Maar, eindigt hij enthousiast het gesprek rondom de kunst in de openbare ruimte, je moet eens in gesprek met Bas Mol en Jan van Gortel. Die vrijwilligers zetten kunst in het beeldenpark Drechtoevers weer zichtbaar neer met hun vrijwillige onderhoudswerk. Het beeldenpark is in negentien zesennegentig geopend door hare majesteit Beatrix.

Voor wie nog nooit gewandeld heeft in het Noordpark is dat zeker een aanbeveling nu het er zo mooi bij ligt en het Noordpark autoluw is. Jan blijft enthousiast over de hoeveelheid kunst in de buitenruimte waar we zo gemakkelijk aan voorbij rijden.

Gerard Baan vroeg voor de fontein aandacht en Jan van de Molen voor de kunst in de buitenruimte die Zwijndrecht echt rijk is. En doet een positieve aanbeveling voor een wandeling door het beeldenpark. De actie voor aandacht van Gerard Baan lijkt op de vleugelslag van de vlinder die een hele beweging op gang brengt, zodat dit uitgroeit tot iets veel groters. Bijvoorbeeld de wens naar het opnieuw gieten van het verdwenen werk van Pieter d’Hondt; Sebastiaan met hoed. Of gewoon het genieten binnen de wijk, de gemeente of het park van al het moois wat Zwijndrecht te bieden heeft.

Tekst: Chris Moorman