Geen woningbouw in buitengebied

Wethouder Robert Kreukniet is terug in het zadel. Na een tussenpoos van vier jaar keert hij terug in het college van burgemeester en wethouders. Weliswaar met een andere portefeuille, maar met een ruime dosis aan ervaring en niet in de minste plaats: gedreven door ambitie. Hij heeft er zin in, maar er liggen grote opgaven op zijn bord.

Bij ontvangst zit hij comfortabel in zijn moderne draaistoel. De goedgeluimde wethouder van Ruimtelijke Ontwikkeling, Wonen en Mobiliteit verklapt dat het niet de oude bekende zetel is uit zijn voorgaande ambtsperiode als wethouder: “Die is noodgedwongen vervangen door een exemplaar met een meer ergonomisch verantwoorde vormgeving. De vorige gaf een beetje rugpijn. Eigenlijk kun je spreken van een nieuwe oude stoel op de vroegere werkplek, als je het sec bekijkt, zegt hij ludiek.”

VVD-er Robert Kreukniet (49) positioneert zichzelf in het politieke spectrum als een “sociaal liberaal”, maar wijkt daar ook wel eens vanaf. “Dat is afhankelijk van het onderwerp. Soms zit ik meer aan de rechterkant. Op sommige thema’s moet je oppassen wat je zegt. De samenleving is zo gepolariseerd dat er gauw geen mogelijkheid meer is om met elkaar in discussie te gaan. Dat vind ik een lastige ontwikkeling. Ik wil iedereen helpen. Mensen krijgen te snel een label opgeplakt. Daarnaast ben ik pragmatisch ingesteld. Mijn managementstijl is op hoofdlijnen, niet op detailniveau. Ik ben een generalist.”

Buitengebied sparen

Kreukniet onderschrijft dat hij voor een grote opgave staat. ”Er moeten voldoende woningen bij komen, voor verschillende woongroepen.” In het raadsprogramma staat, dat we niet in het buitengebied gaan bouwen.” Desgevraagd geeft hij aan er persoonlijk iets genuanceerder naar te kijken. “Het is een keuzeverhaal. We willen groen en we willen extra huizen. Om dat te bewerkstelligen zou ik zelf wellicht een andere keuze hebben gemaakt, maar de gemeenteraad is duidelijk in zijn kaders. En als je niet in het buitengebied bouwt, moet je de hoogte in. Er zijn ook ontsluitingen nodig. Dat betekent meer asfalt en minder groen. Niemand wil een flat bij de achtertuin. Om het buitengebied te sparen, zal mijn beleid gericht zijn op inbreiding. Er zal een betere mix komen tussen bebouwing en groen. Je moet er creatief mee omgaan en zo slim mogelijk functies combineren. Bijvoorbeeld stenen eruit en groen erin. Ook kun je denken aan het gebruik van grastegels en sedumdaken. Dan pak je meteen de klimaatproblematiek aan. Met de invoering van de Omgevingswet moet breed gekeken worden bij het maken van plannen, zoals de effecten op milieu, gezondheid en leefbaarheid. Maar de Omgevingswet is geen duizend-dingendoekje. De problematiek blijft bestaan. Het is complex. Het zorgen voor voldoende, gemixte woningen is een langlopend project. Mijn voorganger Jos Huizinga krijgt wat dat betreft alle credits. Hij heeft het allemaal in gang gezet.”

Hoe de burger Kreukniet uiteindelijk zal beoordelen, vindt hij niet belangrijk. “Ik zou het jammer vinden als mijn imago geschaad wordt, maar ik ben te eigengereid om me iets aan te trekken van kritiek. Ik heb liever dat ze me waarderen voor wat ik doe en wat ik voor elkaar krijg. Politiek is als de processie van Echternach. Je doet twee stappen vooruit en één terug. Als je geduld hebt en kunt volharden, kom je er wel.

Tekst en foto: Jacqueline van Dalen