Hoe belangrijk is Berry van Aerle

Wie wat bewaart heeft wat. Het is weliswaar een oude uitdrukking maar nog altijd een belangrijke waarheid. Zo vond ik in mijn bescheiden archief een column geschreven in 2004 door Christiaan Reusink. Het onderwerp hierin is de voetbalwereld, een voetbalteam moet net als de natuur functioneren. En als dit gebeurt, dan kunnen er mooie dingen ontstaan, zoals we dit in het afgelopen seizoen meermaals hebben kunnen zien bij vv Heerjansdam. Daarover meer aan het einde van deze column.

Succes door samenwerking
De column van Reusink luidt als volgt.

”Er zijn mensen die denken dat je met elf Johan Cruijfs in het elftal alle wedstrij- den wint. Was het maar zo. In een teamsport zoals voetbal heeft iedere speler zijn taak. In wezen moet een ploeg net zo functioneren als de natuur. Als Ruud van Nistelrooy de bloem is, kan hij alleen groeien dankzij de regen van Robben, de aarde van Stam en de zon van Seedorf. Is de bloem in volle glorie ontloken, dan geeft hij energie aan een insect als Overmars die op zijn beurt andere bloemen bevrucht. Een goed draaiend elftal is een natuurlijke symbiose (samenwerkingsverband). Als één onderdeel van de vicieuze cirkel ontbreekt of hapert dan ontstaan er problemen. Niet alleen in de natuur waar gebrek aan regen al voor een ramp kan zorgen, maar ook in een voetbalelftal. Haal de verkeerde schakel eruit en een mislukking volgt. Slechts één keer won Oranje een titel. Je zou dus kunnen zeggen dat het elftal van 1988 het beste aller tijden is geweest. Misschien herbergde het niet de beste voetballers – die speelden in 1974 – maar als elftal kwamen zij het verst. In 1988 was er cohesie. Rinus Michels had alle elementen zo op elkaar afgestemd dat de natuur floreerde. Vaak gaat de meeste aandacht uit naar de schitterende bloem, maar Marco van Basten kon slechts gloriëren dankzij de hulp van zijn medespelers van wie Berry van Aerle vaak de minste aandacht kreeg maar zonder Berry’s word je nooit kampioen.”

Teleurstelling, spanning en succes
Na dit bijzondere verhaal toch weer even een moment om de vv.Heerjansdam in het zonnetje te zetten. Afgelopen seizoen was er één om nooit te vergeten. De wedstrijden wisselden zich af met prima en ook met minder goede optredens. De spanning was dan ook vaak om te snijden. Uiteindelijk moesten er helaas beslissingswedstrijden worden gespeeld om degradatie te voorkomen. De drie tegenstanders SCV 2 - 0, Spijkenisse 3 - 0 en de finale wedstrijd op het terrein bij RVVH in Ridderkerk 4 - 0 werden het toonbeeld van werklust, onverzettelijkheid en voetbalvriendschap. In Ridderkerk deponeerden Milan van den Berg, Wessel Barendrecht en Lars Brinkman -ook nog via een penalty- het balletje in de touwen.

In de zenuwslopende duels, waar de bloeddruk van de trouwe supporter vaak hoog opliep, komen we uiteindelijk tot de moraal van de column van Reusink: alle teamleden hebben elkaar even hard nodig om met elkaar te kunnen winnen. Proficiat!

Jammer
In de euforie van het succes zijn de berichten niet altijd hosanna. Zo hebben Gert Jan Plai- zier en Mike Sloof te kennen gegeven te stoppen. Hoewel jammer natuurlijk, hebben zij met hun onverzettelijkheid ruimschoots bijgedragen aan het niveau waar de club nu staat. Beide heren zeer bedankt. Hopelijk blijven zij nauw verbonden met de club waar ze in andere functies nog veel kunnen betekenen voor de v.v.

Tekst: Joop van der Ent
Foto’s: Martin Hulsman