Gedachten bij het kerstfeest

Om mij heen zie ik de kerstreclames. Stralende mensen in feestkleding zitten aan prachtig gedekte tafels. Er is kaarslicht, de open haard brandt en iedereen straalt harmonie en liefde uit. Ik hoor de kerstmuziek bij het boodschappen doen en zie de verlichte gevels van de huizen.

IK vind het een verwarrende tijd, want tegelijkertijd hoor ik de scherpe woorden en harde taal om mij heen, berichten van oorlog en geweld, van gemeenschappen die tegenover elkaar zijn komen te staan en het lijkt wel of dat haaks staat op de gezelligheid en warmte van de reclames.

Hoe vier je dan het kerstfeest? Met gesloten gordijnen voor de wereld om je heen? Veilig in je eigen bubbel? Of misschien toch heel anders?

Zou het kunnen, dit jaar het feest vieren met het voornemen verbinding te zoeken. Om echt te luisteren naar wie anders denkt, leeft, gelooft dan wij? Bereid zijn elkaar te zoeken over alle zichtbare verschillen heen? Zou het kunnen tegen alle polarisatie in te spreken over wij, en ons en dan over onze grenzen heen te kijken?

Desmond Tutu: Ik ben omdat wij zijn 
Desmond Tutu sprak over verbinding tussen mensen als Ubuntu, ik ben omdat wij zijn. In een land verscheurd door de apartheid, vond hij de moed om verbinding te zoeken. Omdat hij wist dat wij alleen samen het verschil kunnen maken in deze wereld, omdat hij diep doordrongen was dat een gemeenschap niet kan bestaan zonder mensen die naar elkaar omzien en samen leven, hoe verschillend zijn ook zijn.

Een kind
In een wereld van harde woorden en scherpe taal wordt een kind geboren. Een kind waarvan wordt beweerd dat hij vrede is, licht en toekomst, een kind waarvan wordt geloofd dat hij Gods liefde weerspiegeld. Maar als je de verhalen goed leest is er voor dit kind amper ruimte in de wereld, wordt hij weggestopt in een uithoek van een machtig rijk.

Wat mij altijd weer raakt aan het kerstfeest is juist dat kwetsbare van het kind, het kleine, het weerloze. Zo wordt het verhaal al eeuwen doorverteld, als een verhaal van hoe het kleine en kwetsbare uiteindelijk licht voor de wereld kan zijn.

Kerst in 2024
Als u nu straks een kaarsje, de kerstboomverlichting of een extra lichtje aansteekt, dan hoop ik dat u ook even denkt aan wie leven in het donker. Voor wie de dagen vervuld zijn van de geluiden van oorlog, voor wie in het vluchtelingenkamp dromen van toekomst, voor wie deze dagen een geliefde mist, voor wie…

Ik ben omdat wij zijn, samen kunnen we deze wereld een stukje mooier kleuren, door in alle eenvoud een lichtje te ontsteken als het donker is. Dat is het hart van het kerstfeest, waar mensen elkaar in de ogen zien, waar ze een lichtje meebrengen als de nacht valt, waar ze verder durven kijken dan hun eigen bubbel.

Ik wens ons toe dat er in deze dagen kwetsbare en weerloze woorden zullen zijn, woorden als liefde en hoop, als omzien en barmhartigheid, woorden over een kind dat ons laat zien van hoe dit leven is bedoeld.

Tekst en foto: Ds. Antoinette van der Wel, De Open Hof