Naar Wageningen en weer terug: bijna 180 kilometer hardlopen voor het Vredesvuur!

Kijk naar de nieuwsberichten en het wordt meteen duidelijk: onze vrijheid is niet vanzelfsprekend. Het is daarom belangrijk om ieder jaar stil te staan bij onze bevrijding en de offers die hiervoor gemaakt zijn. Op 5 mei hebben we herdacht dat ons land 80 jaar geleden is bevrijd na 5 jaar lang bezet te zijn geweest. 

Een onderdeel van de herdenking in Hendrik-Ido-Ambacht was het aansteken van het vredesvuur door burgemeester Patrick van der Giessen. Hij deed dit niet met een aansteker, maar met het bevrijdingsvuur van Wageningen. Maar hoe komt dit vuur dan vanuit Wageningen naar ‘t Ambacht? 

Op 4 mei vertrok om 14.00 uur de eerste deelnemer van een groep hardlopers vanaf de parkeerplaats bij De Louwert om in estafettevorm het vuur op te halen in Wageningen, een reis van ongeveer 90 km en weer terug. In totaal 12 lopers die verdeeld waren over 3 teams. Elk team was 2 uur achter elkaar actief met steeds iemand die 1 km rende en daarna werd afgelost door een van de 3 andere lopers uit het team. Deze 3 reden mee met een busje dat steeds stopte als er weer afgelost moest worden. Veiligheid gaat natuurlijk voor alles en daarom reden er 2 fietsers mee met de hardloper. 

Na 2 uur werden de vermoeide lopers naar een centraal punt bij Leerdam gebracht waar ze werden opgewacht door de gastvrije cateringsploeg. Deze hadden thuis pannenkoeken en pastasalade gemaakt en volop beschuit, beleg, fruit en drinken meegenomen. Voor stijve spieren stond een fysiotherapeut klaar voor een sportmassage. Zo hield iedereen het wel vol! 

De reis was niet alleen maar afzien. Het leek wel een aflevering van het oude tv-programma ‘Ontdek je plekje’. Wat is Nederland toch mooi en dat vergeten we misschien wel eens. Net voorbij de Alblasserdamse brug begint een groen en oerhollands landschap vol molens, sloten, weilanden met vee en prachtige dorpjes. De inwoners van de Alblasserdamse Waard lieten met linten in de nationale driekleur, vlaggen en soms zelfs oude voertuigen zien hoe 4 en 5 mei daar leeft. Het maakte ons nog eens extra duidelijk waar we het voor deden. 

Tegen 10 uur in de avond waren alle teamleden in Wageningen aangekomen. Hier hebben we de sfeer van het bevrijdingsfestival kunnen proeven voordat we het bevrijdingsvuur ophaalden tussen de teams van vele andere gemeenten in, zoals onze vrienden van buurgemeente Zwijndrecht. Daarna verzamelen in ons toegewezen startvak en wachten op het vertrek dat rond 1 uur ‘s nachts was. Een team ging weer in estafettevorm lopen en de andere 2 teams gingen naar het nieuwe centrale punt bij Gorinchem. Zij konden nog even eten en rusten voordat zij aan de beurt waren. Er werd geslapen achter in bussen, op de achterbank van een auto of op de grond in een slaapzak. 

Tijdens de nacht was de inspanning voor iedereen voelbaar. Het lopen werd zwaarder, de fietsers voelden van alles in hun lijven, de chauffeurs en navigators moesten 100% scherp blijven om geen fouten te maken en ook de catering kreeg nauwelijks rust. De fysiotherapeut was eerder al door zijn enkel gegaan. De tocht naar Wageningen en terug spaarde niemand! En juist dan zie je hoe wij mensen met elkaar de moed er in houden. De stemming bleef uitstekend en de onderlinge band groeide. De omgeving was ook nog altijd om van te genieten, zoals de kersenplantages in de Betuwe. 

Om kwart over 9 kwamen de laatste lopers aan bij de haven van Oostendam. We waren weer helemaal compleet. De zon verwelkomde ons na een frisse 4 meizondag en nacht. Nog even met z’n allen een kop koffie of thee en toen naar de Oude Kerk voor de plechtigheid rond het aansteken van het Vredesvuur. Even het applaus van de bezoekers in ontvangst nemen en naar de toespraken van 2 burgemeesters luisteren. De burgemeester van partnerstad Bergen in Duitsland was namelijk ook aanwezig. We gingen met een voldaan gevoel naar huis. Kapot maar een prachtige ervaring rijker. Missie geslaagd!

Tekst: 4 & 5 mei comité HIA