Kinderen van Stadhouder Willem III School rennen voor kinderen in Noah’s Ark

Net voor het startsein klinkt, worden de kinderen aangespoord: “Als je moe wordt van het rennen, denk er dan aan waarom je dit doet, denk aan de kinderen in Noah’s Ark. Wieweet kun je dan nog harder rennen!”

Met rode wangen komen ze bij de stempelpost aan. En nog een keer, en nog een keer! Onder aanmoediging van familie en bekenden, proberen de kinderen van groep 5 t/m 8 van de Stadhouder Willem III School zoveel mogelijk rondjes te rennen rond de school.

Dit alles is niet zonder resultaat. Het is gewoon bijna niet te geloven: de sponsorloop heeft het geweldige bedrag opgebracht van ruim €6000.

De sponsorloop is georganiseerd door Loïsa Hafkamp en Paula van de Breevaart. Ze hopen DV in februari naar Noah’s Ark in Oeganda te gaan. Noah’s Ark zorgt voor kinderen die geen ouders meer hebben of die achtergelaten zijn door hun ouders. In Noah’s Ark krijgen ze eten, mogen naar school en krijgen medische zorg. Op dit moment is er o.a. geld nodig voor een gebouw voor gehandicapte kinderen. In Oeganda is er niets voor gehandicapte kinderen en ze worden veelal aan hun lot overgelaten. Noah’s Ark wil zich over deze kinderen ontfermen.

Er is veel geld nodig, om de kinderen eten, zorg en onderwijs te geven, maar ook om het gebouw voor gehandicapte kinderen te kunnen voltooien. De vloer van het gebouw ligt en op dit moment wordt gewerkt aan de opbouw van de muur van de 2e verdieping.

Op het moment van schrijven staat de teller van de sponsorloop op 6.065,75 euro. Na de Heere, zijn we de school, de kinderen en hun sponsoren heel dankbaar. De volledige opbrengst gaat naar Noah’s Ark. Wanneer u ook nog een steentje wilt bijdragen aan de bouw van het gebouw voor gehandicapte kinderen in Noah’s Ark, dan kan dat.

Elk steentje is er één. Dat hebben de kinderen van de Stadhouder Willem III school laten zien op een prachtige manier!

Meer informatie: www.nacmu.nl
Bij vragen: oegandaproject@outlook.com

Interview met Piet Buitendijk, oprichter van Noah’s Ark

Noah’s Ark Children’s Ministry Uganda (NACMU) is een interkerkelijke, Christelijke organisatie in Oeganda. De organisatie is opgericht in 1999 door de uit Hendrik-Ido-Ambacht afkomstige Piet en Pita Buitendijk. Inmiddels bestaat Noah’s Ark uit een kinderhuis, meerdere scholen, een medische kliniek en nog veel meer sociale en medische outreach programma’s in de nabije en verre omgeving.

Piet vertelt over het nieuwste project waar op dit moment geld voor nodig is:

“In Oeganda worden mensen met een handicap of speciale behoeften vaak beschouwd als de moeite niet waard. Ze worden beschouwd als een last of zelfs een vloek. Ze worden verborgen of in de steek gelaten. Een aantal van deze verwaarloosde kinderen kwam onder onze zorg. Vanwege hun fysieke en/of mentale handicaps hebben ze tijd, zorg en ruimte nodig. Iets wat we simpelweg niet kunnen bieden in een kindertehuis dat is ontworpen voor kinderen van 0-10 jaar. Nu, en op de lange termijn, kunnen we onze kinderen met speciale behoeften niet goed geven wat ze nodig hebben zonder tijd en aandacht van anderen af te nemen – en vice versa. Sommigen van onze kinderen zitten in een aangepaste rolstoel. Op dit moment verblijven ze in de babyvleugel van het kindertehuis, maar hier passen ze niet helemaal in. Ze zitten meestal in de loopbrug waar genoeg ruimte voor ze is. Dit werkt, maar is verre van ideaal. We bouwen daarom nu een speciaal tehuis voor onze extra speciale kinderen. Met dit geweldige gebouw willen we laten zien dat het leven van deze gehandicapte kinderen ertoe doet. Hun leven hoeft niet in duisternis gehuld te zijn. Ook dat van hen kan gevuld zijn met licht, vreugde en hoop. Ze zijn geen probleem, ze zijn een kans om verantwoordelijkheid te nemen en te laten zien dat we om ze geven. Dit is waartoe wij geloven dat God ons roept: onze naaste liefhebben als onszelf. We noemen dit huis “Het Lichthuis”. Dit gebouw zal gevuld zijn met licht door de vele ramen en onze zorg en liefde. In ruil daarvoor zullen de kinderen die aan ons zijn toevertrouwd een licht zijn voor onze verzorgers met elke glimlach die ze hen teruggeven.”