‘We hoeven geen Wassenaren aan de Oude Maas te zijn’

Zwijndrecht- Krapte op de woningmarkt. Jarenlange wachtlijsten. Huur- en koopprijzen die door het dak gaan. Niet vreemd dat het heftige reacties oproept, tenslotte willen we allemaal een dak boven ons hoofd. Het is de taak van de overheid om voor genoeg woningen te zorgen. Met de provincie en gemeente maken ze afspraken hierover. Hoe zit dat bij ons in Zwijndrecht? We vroegen het Robert Kreukniet, wethouder ruimtelijke ontwikkeling, Bouwen, Wonen en Mobiliteit.

In zijn kantoorkamer staat, ligt of hangt een bonte verzameling van voorwerpen. De bouwprojectplaten tegen de muur, het snoep-verfblikje op tafel, de opblaasbare palmboom in de hoek. Bij elk object weet Kreukniet een geanimeerd verhaal te vertellen. Over het thema wonen raakt hij amper uitgepraat.

Frustratie
De wethouder is er van overtuigd dat er genoeg gebeurt op het gebied van bouwen en wonen in Zwijndrecht. Makkelijk refereert hij naar afgeronde en nieuwe projecten van wooncorporaties en marktpartijen. ‘Want’, zo zegt hij: ‘de gemeente bouwt geen woningen, we faciliteren.’ Gelijktijdig mag van de gemeente verwacht worden dat zij de juiste partijen weten te stimuleren die kunnen en willen (blijven) investeren in Zwijndrecht. ‘Wij willen een evenwichtiger samenstelling van buurten. Daar hadden we in het verleden geen aandacht voor in Nederland. Voor sociale woningen bouwde je een flat, voor dure koopwoningen maakte je een wijk. Daardoor ontstonden er minder veerkrachtige buurten in Zwijndrecht. Dat veranderen is niet zo makkelijk. Want veel plekken om nieuwe wijken te bouwen hebben we niet. Daarom kiezen we voor herstructureren en werken we naar gemixt wonen.’

Een voorbeeld hiervan is de Indische buurt. Na de sloop komen in de nieuwe wijk Bostuinen ongeveer 100 sociale woningen terug en worden 70 tot 80 middelhuur- en koopwoningen gebouwd. Zo ontstaan volgens de wethouder sterke veerkrachtige buurten. ‘Mensen begrijpen het idee’, zegt hij, ‘maar door hun eigen persoonlijke situatie raken zij gefrustreerd met de gemeente. ‘Daarom blijven we de boodschap herhalen, werken we door de weerstand heen en houden vast aan onze visie.’

Ingewikkeld verhaal 
Beweging brengen in een stilgevallen woningmarkt is een ingewikkeld verhaal. Naast een tekort aan woningen, is de doorstroming traag. Door onvoldoende financiële draagkracht of het ontbreken van geschikte woningen, blijven vooral ouderen steken in een huis dat geschikt zou zijn voor grotere huishoudens. Tegelijkertijd is het aantal mensen die samen een woning delen sterk gedaald. In 1945 woonde 10 miljoen mensen in 2 miljoen woningen. Dat is gemiddeld vijf mensen per huis. Nu wonen er 18 miljoen mensen in 8 miljoen woningen. Dat is 2,3 personen per woning. Volgens de wethouder is er niet alleen een woningtekort en een trage doorstroming maar past het huizenaanbod uit de vorige eeuw minder goed bij de woonwensen van vandaag.

Aantrekking
Kreukniet garandeert dat een evenwichtiger inwonerssamenstelling minder druk zal leggen op de gemeentelijke begroting. In Zwijndrecht maken relatief veel mensen gebruik van subsidieregelingen die onvoldoende gecompenseerd worden door de overheid. ‘Als wij ons aanbod vergroten met koop- en huurhuizen in het midden- of hoger segment dan weet ik dat mensen komen. De woontorens van Euryza zijn daar een goed voorbeeld van. Het zijn duurdere woningen die vooral interessant zijn voor een oudere doelgroep. Veel bezoekers op de opendag kwamen uit de regio of waren ooit vertrokken uit Zwijndrecht omdat ze geen geschikte woning vonden. Wanneer zij (terug)verhuizen laten ze weer een woning achter, daarmee creëer je de doorstroming die gemeenten graag zien. Ik verwacht zelfs dat de Noordoevers nog meer mensen zal aantrekken. We hoeven geen Wassenaars aan de Oude Maas te worden maar een gebalanceerde mix is wel gewenst.’

Toekomstdroom
‘Het goede nieuws is dat we blijven bouwen. In mijn toekomstdroom, zo’n twintig jaar van nu, fiets ik over de Ringdijk en zie de nieuwe woonwijk Noordoevers. Ook neem ik een kijkje bij Euryza aan de Maas. Vervolgens rijd ik door naar de achterkant van het station waar de oude woningen gerenoveerd of vervangen zijn. Net als bij de Bostuinen, Prinses Margrietstraat en het Troelstraplein. Dan ben ik trots op wat we hebben bereikt. Want daarvoor zit ik hier, om bij te dragen aan de oplossing.’

Tekst: Meity Bodenstaff- de Folter