International Bo van Nes in het blauwe shirt van Oranje.
International Bo van Nes in het blauwe shirt van Oranje.

Amputatievoetbal maakt van Bo van Nes een Oranje-international

Lokaal

Voetbal is in ons land nog altijd volkssport nummer 1! Toch is voor een grote groep Nederlanders de weg naar een plaatselijke voetbalclub minder makkelijk te vinden. In Nederland ondergaan namelijk circa 3.200 mensen per jaar een amputatie aan een been of arm. Doorgaans overkomt dit mensen in de leeftijdsklasse van 60 jaar of ouder.

Die leeftijdscategorie gold echter niet voor Bo van Nes. Op 8-jarige leeftijd werd er een tumor boven zijn knie geconstateerd. Een gedeeltelijke amputatie van zijn rechteronderbeen bleek onvermijdelijk voor de destijds bij IFC (F1) voetballende inwoner uit Hendrik-Ido-Ambacht. Volgens de KNVB-richtlijnen was trainen met een prothese toegestaan maar voetballen in competitieverband niet!
Maar diezelfde KNVB bood, de inmiddels 22-jarige student UX/UI (web)design op de Hogeschool te Rotterdam om uit te komen voor het ‘Oranje’ van het zogeheten amputatievoetbalteam.

Wat moeten we ons precies voorstellen Bo bij de sportterm: amputatievoetbal?
„Kortweg gezegd. De keeper heeft één arm en de veldspelers hebben één been. Ik kende deze mogelijkheid om te voetballen al wel maar dacht altijd: dat is niks voor mij. Voetballen met vrienden inclusief mijn prothese vond ik veel leuker. Maar je wordt ouder en twee jaar geleden heb ik mij toch aangemeld. En dat is heel goed bevallen en sindsdien zit ik bij dat team.”
Was je tijdens de IFC-periode rechts- of linksbenig?
„Rechtsbenig. En nu dus verplicht linksbenig. Je verbaast je hoe snel je goed wordt met je andere been als je maar één optie hebt. Ik ben overigens nog wel altijd rechtshandig.”
Waar trainen jullie?
„We trainen elke zondag op drie locaties. In Utrecht, Amsterdam en op de KNVB-Campus te Zeist. We hebben zo’n 15 spelers in onze selectie. Meestal kan ik meerijden met Youri Plooster die in Oud-Alblas woont.”
Blessures zullen eerder in armen ontstaan vanwege de constante druk op de krukken?”
„Dat klopt. Een spierblessure komt sneller in je armen voor. Maar de sprongbeweging op je schietbeen vereist veel kracht waardoor enkel- en heupblessure ‘s vaker voorkomen. De belasting op dat been is heel intensief.”
Wat voor type voetballer ben je?
„Als centrale verdediger of middenvelder moet ik het met name van mijn techniek en spelinzicht hebben.”
Kunnen we stellen dat jij ook Oranje-international bent?
„Jazeker. In Nederland hebben we maar één team. Daardoor heten we in feite ook het Nederlands elftal, ondanks dat we met 7 man spelen. We spelen ook toernooien in het buitenland als afgevaardigden van de KNVB. We zijn het officiële Oranje van de bijzondere tak; het amputatievoetbal van de KNVB.”
Worden er in andere landen ook echt competities amputatievoetbal gehouden?
„Ja. Er zijn landen waar ze echte clubteams hebben. Met ons team spelen we Nations League, EK ‘s en WK ‘s. Verleden jaar hebben we de Nations League in Azerbeidzjan tegen het organiserend land en ook tegen Israël, Oekraïne en België gespeeld.”
Gebrek aan pure passie zal jullie nooit verweten worden?
„Het blijft natuurlijk vooral heel mooi dat bij iedereen in ons team een soort van droom toch nog werkelijkheid is geworden. Dat daar doorzettingsvermogen voor nodig is lijkt me wel logisch.”
Nog tips voor mensen met een vergelijkbare handicap en die de stap nog niet hebben durven zetten?
„Het is belangrijk voor mensen die een beperking hebben dat ze op zoek gaan naar hun mogelijkheden in plaats van de dingen die ze niet meer kunnen. Als deze mensen willen sporten zullen ze opkijken hoeveel mogelijkheden er ook daadwerkelijk bestaan.”

Tekst: Henk Sterkenburg

De Nederlandse amputatievoetbalselectie. Bo van Nes (2e staande vanaf links) met links naast hem 'rijmaatje' Youri Plooster.