‘’Voor velen een verborgen parel in de regio’’

1 uur geleden Mens en Maatschappij

Dankzij vrijwillige schippers en gastvrouwen blijft de Sophiapolder bereikbaar voor iedereen.

Midden in de getijdenrivier de Noord bij Hendrik-Ido-Ambacht ligt natuureiland de Sophiapolder. Aan de overkant van de Veersedijk wacht een eiland van 77 hectare, waar vogels, getijdennatuur en sporen van de regionale geschiedenis samenkomen. Dat bezoekers dit natuureiland kunnen bereiken en leren kennen, is te danken aan de vrijwilligers van Stichting Het Zuid-Hollands Landschap

De overtocht
Het Zuid-Hollands Landschap werkt samen met meer dan vijfhonderd vrijwilligers, van wie dertig vrijwilligers ervoor zorgen dat iedereen kan genieten van het prachtige natuureiland. Zij varen bezoekers over, ontvangen mensen in het bezoekerscentrum en geven rondleidingen. Gert-Jan Toepoel is een van deze vrijwilligers en is er sinds de opening in 2011 bij. ‘’De polder is voor velen nog een verborgen parel in de regio,’’ zegt hij.

Het team van vrijwilligers bestaat uit schippers, gidsen en gastvrouwen. Bezoekers kunnen tijdens het vaarseizoen, van maart tot en met oktober, gratis met het pontje naar het eiland. De eerste afvaart vanaf de vaste wal is om 12.00 uur en de laatste afvaart (vanaf vaste wal) om 16.00 uur. De laatste afvaart vanaf het eiland is om 17.00 uur. Ook is er een winterregeling, waarbij ze elke derde zaterdag van de maand varen. Jaarlijks maken zo’n 2.000 tot 3.000 bezoekers de oversteek. Volgens Gert-Jan zijn dat vaak vogelspotters en schoolklassen. ‘’De meeste mensen die komen hebben wel een verrekijker bij,’’ zegt hij lachend. De pont wordt niet alleen gebruikt voor bezoekers, maar kan bij calamiteiten ook worden ingezet voor de gemeente. Zo kan er een quad overgebracht worden naar het eiland. Ook is er op het eiland een helikopterplatform.

Getijdennatuur
Zijn vrouw, Helene Toepoel is ook al van begin af aan een betrokken vrijwilliger. Zij is gastvrouw op het eiland en geeft veel rondleidingen aan basisscholen. Zij vertelt dat het eiland een uniek gebied is. ‘’Naast de vogels die hier vast broeden, zoals de lepelaar, is het een goede tussenstop voor de trekvogels. Het eiland staat twee keer per dag onder water. Door eb en vloed komt er veel voedsel vrij voor de dieren.’’

Die natuur is relatief nieuw. De Sophiapolder was ooit onderdeel van zandbanken in de rivier. Het gebied werd in 1856 ingepolderd en later agrarisch gebruikt. In 1996 kreeg het gebied een natuurbestemming als compensatie voor de aanleg van de Betuweroute. Scheepswrakken werden opgeruimd, de bodem werd gesaneerd en in 2011 werden de dijken doorgestoken en werd het eiland toegankelijk voor bezoekers. In 2018 kwam daar het bezoekerscentrum bij.

Ook Piet Hoogendijk en Jaap van Drunen varen als vrijwillige schippers. Piet heeft zijn hele leven al gevaren en wilde daar na zijn pensioen nog niet mee stoppen. Jaap is opgegroeid in de buurt. ‘’Hij is bij wijze van spreken aangespoeld,’’ zeggen de heren lachend. Samen met de andere vrijwilligers zorgen zij dat het eiland geen afgesloten plek blijft.

Het Zuid-Hollands Landschap is dan ook erg dankbaar voor de inzet van de vrijwilligers. Zonder hen zou de Sophiapolder verborgen blijven voor de regio en verliest het eiland ook de mensen die bezoekers uitleg, veiligheid en een warm welkom bieden.

Bron - Lucas van Krimpen