Van startschot tot finish bij de Inner Circle Run

H.I.Ambacht - Pang! Dat was het startsein voor de Inner Circle Run 2026. Langzaam schoof de menigte op de Laan van Welhorst naar voren en eenmaal bij de startstreep kon het rennen beginnen. Samen met zo’n 1.800 anderen renden wij de vijf of tien kilometer.

Eigen tempo
De eerste honderd meter was iedereen vooral bezig met het vinden van zijn of haar eigen ritme en tempo. Aan de zijlijn stonden veel toeschouwers de deelnemers met veel lawaai aan te moedigen. Tussen de grote groep manoeuvreerden zich een aantal renners naar voren, omdat hun tempo wat hoger lag. Eenmaal op de Jacobuslaan werd het parcours wat breder en bleken de meesten hun ritme te hebben gevonden.

Op de dijk was de lange sliert aan renners goed te zien. Er waren minder aanmoedigers op de dijk, waardoor het geluid van de schoenen op het asfalt en de diepe ademhalingen goed hoorbaar waren. De een liep met oordoppen in om naar muziek te luisteren, wat motiverend kan zijn. Anderen liepen met iemand anders om elkaar te blijven motiveren. Toen we de dijk afliepen stonden er weer meer mensen langs het parcours om iedereen toe te juichen. Daartussen stonden enthousiaste kinderen aan de kant die alle voorbijgangers een high-five gaven.

De laatste kilometer
Toen we de Vrouwgelenweg uitliepen, zag ik dat de laatste kilometer voor velen het zwaarste stuk was. Sommige lopers zetten er de pas in, terwijl anderen iets terugvielen. Toch bleef de sfeer onderweg enorm positief. Waar iemand het moeilijker kreeg, klonken er luide aanmoedigingen vanaf de kant of van een andere loper.

Voor de deelnemers aan de vijf kilometer kwam de finish langzaam dichterbij. De laatste uitdaging was de Sophiabrug. De benen werden zwaarder, maar het publiek werd luider. In de laatste meters probeerde iedereen eruit te persen wat erin zat. Een laatste versnelling, een blik naar de finishboog en dan was daar de eindstreep.

Medaille, water, sinaasappels en bananen 
Wanneer ik om mij heen keek, zag ik veelal bezweten gezichten. Een aantal renners waren ook al druk bezig met het rekken en strekken van de benen. Daarna sloten de renners van de vijf kilometer aan in de rij voor hun welverdiende medaille, flesje water, sinaasappelschijven en bananen. Aan de andere kant van de weg zag ik de mensen die tien kilometer renden voorbij komen. Zij liepen dezelfde ronde tweemaal.

Eenmaal uit de rij werd iedereen met liefde en enthousiasme ontvangen door vrienden en familie. Uiteindelijk viel de verwachtte hitte gelukkig mee. De een kon zijn of haar flesje water niet snel genoeg opdrinken en de ander keek meteen op zijn horloge of telefoon om de eindtijd te checken. Renners konden hun medaille nog laten graveren met hun naam en eindtijd tegen een kleine betaling. Er was duidelijk zichtbaar dat Hendrik-Ido-Ambacht enorm trots is op alle renners van de Inner Circle Run!

Tekst: Lucas van Krimpen