Puur amateurvoetbal in de ‘sixties’

Zondagmiddag 7 oktober 1962. Matchday in Hendrik-Ido-Ambacht! Het is zo’n zondag waarop een warm najaarszonnetje de toeschouwers trakteert op een cadeautje in de vorm van een aangenaam koekeloeren naar een amateurpotje uit de vierde klasse G. En voor de zondagvoetballers van Ido’s Football Club geldt ook nog een ander welkomstgeschenk. De hoofdmacht speelt voor het eerst op de grasmat van hun nieuwe onderkomen. De Dommis, Noordpolder, De Bosweg: het is definitief historie! Lang leve Schildman! De tegenstander heet ‘s-Gravendeel. De ‘Seuters’ (vandaag in aangepast wit tenue omdat IFC in rode shirts speelt) doen mee in de top van het klassement terwijl IFC in de middenmoot bivakkeert. De werkelijk prachtige opname illustreert zo’n beetje alles waarom het draait tijdens zo’n weekend. Het ademt hier naar puur amateurvoetbal. Achter het fantastische doel zien we het door de eigen leden gerealiseerde clubhuis dat bewust in twee aparte onderdelen is ontworpen. Die weloverwogen realisatie van zowel kleedlokalen inclusief scheidsrechteronderkomen en ballenhok als één complex en later een aparte kantine voorkwam een tijdrovende bouwvergunningaanvraag (nodig bij kosten van 10.000 gulden). Bij deze dubbele bouwconstructie bleven beide projecten onder de 10 mille. Noem het een stukje Ambachtse slimheid. Het actiemoment laat zien dat hier zojuist door IFC de 1e treffer op het nieuwe terrein is geproduceerd. Alle lichaamstalen vertellen hun eigen verhaal. Uiterst links en uiterst rechts lopen twee Ambachtse acteurs die door het dolle heen zijn. Dit noemen ze nu lekker ouderwets juichen! Rechts is dat doelpuntenmaker Gert Bol en links is Wil Timmermans onderweg naar de huldigingsplek. Nauwkeurig inzoomend, net boven de staande middelste Hoeksche Waarder signaleren we nog het ondeugende, glimmende hoofd van IFC-er Joop Huizer. En wat te denken van de houdingen van de gasten? Twee staan er in de ‘het-is-niet-anders-stand,’ en eentje ligt er volledig uitgeteld tussen de fonkelnieuwe grassprieten. En dan die keeper! Elke voetbalkenner ziet wat deze doelwachter aan het doen is: het net moet door beide handen worden opgerekt om de bal met de voet terug te halen uit het mandje. Het lijkt achter de goal wel op een filmvoorstelling voor alle leeftijden. Jong, juichend grut en de zondagse kloffies van de volwassenen rechts. Maar vooral… allemaal vrolijke gezichten. Het is duidelijk. Hier staan alleen maar IFC-ers achter het vijandelijke doel. De wedstrijd eindigt uiteindelijk in 1-1. Kampioen LMO heeft in het eindklassement nipt één puntje meer dan ‘s-Gravendeel. IFC eindigt als vierde op 5 punten van LMO.