Het nieuwe boek van Benzakour: De Reus uit de Rif

Mohammed Benzakour is schrijver, columnist en socioloog. Na een korte carrière als ambtenaar legde hij zich vooral toe op het schrijven. Hij publiceerde in onder meer de Volkskrant en NRC, won prijzen als de ANV Debutantenprijs, en de E. du Perronprijs voor zijn roman ‘Yemma’. Ook is hij lijstduwer voor de Partij voor de Dieren. Hij woont af en aan in Zwijndrecht en aan de Spaanse kust met zijn vissersboot.

Benzakours nieuwe boek ‘De reus uit de Rif’ is een geestige hommage aan een grootse vader. Het gaat over inburgeren en hilarische cultuurbotsingen. Een kleine greep: afdingen bij de Spar, de Turkse 5-gulden-schuurkapper, de PCD-pindakaas koorts in het Marokkaanse bergdorpje, schapenkloten op het balkon, het haringdrama, illegale mosselsmokkel, zijn Elfstedentocht-held Evert van Benthem. En een veranderend Zwijndrecht, de Koffermoord: ‘Hoe God verdween uit Zwijndrecht’.

‘Mijn vader zag mij eens op televisie bij Pauw & Witteman vertellen over Yemma, het boek over mijn moeder’, vertelt Mohammed. Toen zei hij: ‘Zeg, krijg ik ook nog een boek?’ Nou, dat boek ligt er nu dus.

De reus uit de Rif staat vol herinneringen aan zijn vader, een bundeling korte en lange verhalen waarvan een klein deel al eerder als serie in de Volkskrant verscheen.

Mohammeds vader overleed in 2021 aan corona. ‘Hij overleefde alles, slangen, schorpioengif, bittere honger, de verdrinkingsdood, kogels van Franse soldaten in Algerije. Maar uiteindelijk is deze reus geveld door een piepklein virusje.”

De verhalen gaan ook over de migratie van het Marokkaanse bergdorpje Ouled Ali naar Zwijndrecht. In het boek staat een landkaartje met beide plaatsen, zodat de grote overgang duidelijk wordt.

“Waarom is je vader nooit teruggegaan?”
‘Hij ging iedere zomervakantie naar ons dorp, naar mijn moeder en de kinderen. Op een gegeven moment zei meneer Hoogerwerf, zijn teamchef bij Unimills op de Lindtsedijk, tegen hem: ‘Meneer Benzakour, u bent elke zomer weg. Haal toch uw vrouw en kinderen lekker naar Zwijndrecht? We gaan u niet ontslaan hoor, we zijn zeer blij met u. En wij kunnen ook een huisje voor u regelen.’

Mijn vader woonde toen samen met een paar andere gastarbeiders in een pension in het Dordtse Nieuw Haven. Die meneer Hoogerwerf belde gewoon naar de gemeente en zei: ‘Komt er nog ergens een flatje vrij? Die wil ik dan graag voor een van mijn werknemers.’
“En zo belandden we in de Sterrenbuurt. Die goede oude tijd, hé.”

Ook doet Benzakour geestig verslag van de renovatie perikelen van Trivire, die hij en zijn vader doormaakte in het complex Oudplein-Gerbrandyplein. Dat resulteerde nog in een slepende rechtszaak, tot aan de Hoge Raad, die Benzakour won.

Het boek is nu al een groot succes. Zo was Benzakour vorige week de hoofdgast bij Eus’ Boekenprogramma op NPO1.

‘Het was een dolkomische uitzending. Toch mooi dat het levensverhaal van mijn vader en zijn generatiegenoten nu eindelijk erkenning krijgen op een groot landelijk cultuurpodium.’