Game, set, match voor 90-jarige

Negentig jaar werd Joke Wendt deze week. Voor Joke geen leeftijd om het wat rustiger aan te doen. Integendeel, naast veel andere werkzaamheden tennist zij nog twee maal in de week bij tennisvereniging DDH.

Tennissen doet Joke al sinds ze 15 jaar oud was, destijds in Dordrecht. In 1961 kwam ze met haar man in Zwijndrecht wonen en stapte ze over naar tennisvereniging DDH. Sindsdien is ze lid, inmiddels dus al bijna 64 jaar. “Vroeger speelde ik competities en toernooien en daar heb ik samen met mijn man, die ook tenniste, veel prijzen gewonnen. Zo veel, dat onze zoon er destijds wel mee speelde in de zandbak”. Met twee tennissende ouders was het niet zo vreemd dat ook de drie kinderen al jong een tennisracket kregen en op de baan stonden. “Tennissen hoorde bij ons gezin, van voetbal of hockey is nooit sprake geweest”. Joke speelde niet alleen, ze regelde ook veel en graag. Zo was ze ook een tijdje bestuurslid van de tennisvereniging. Tegenwoordig houdt ze het bij twee maal in de week spelen in en groep van senioren. Voor die groep maakt zij nog altijd de roosters, zodat er in de winter op de twee banen, die de groep dan heeft, steeds acht mensen kunnen spelen. “We spelen alleen nog dubbels”, zo legt ze uit. De teams worden daarbij gevormd door met speelkaarten dames en heren te koppelen. Vaardig met laptop en telefoon houdt Joke iedereen via mailtjes en whatsappjes op de hoogte en seint ze zo nodig reserves in. Ook houdt ze de verjaardagen van de seniorengroep bij.

Haar tennismaatjes Marjan Boudestein en Liesbeth Rigter merken op dat Joke niet alleen organisatorisch van wanten weet maar ook op de baan nog steeds meetelt. “Als je tegenover Joke staat, dan krijg je stevige ballen terug. En als ze een bal mist, dan gilt ze dat ze die vroeger wel zou hebben gehaald”.

Lange lijst bezigheden
Het blijft overigens niet bij tennissen. De 90-jarige Joke zit niet graag stil; de lijst van werkzaamheden en bezigheden is dan ook lang, heel lang. Om te beginnen houdt ze zelf haar grote twee-onder-een-kapwoning schoon. “Op zondag doe ik mijn huis en met een vochtig doekje hou ik het bij”. Waarschuwend: “Je moet ook in de hoekjes kijken. De zolder doe ik trouwens maar eens per maand”. Haar agenda omvat verder dat er op donderdagmiddag wordt gebridged, bij iemand thuis. Verder legt ze graag puzzels en houdt ze van het oplossen van cryptogrammen.

Naaien
Haar grote hobby naast het tennissen was en is naaien. In haar woonkamer heeft ze een naaihoekje met een naaimachine en een lock machine. Moet er bij iemand van de tennisgroep een broek korter worden gemaakt of een bloes worden ingenomen, Joke doet het wel. Vroeger naaide ze veel voor de kinderen, tegenwoordig maakt ze wel schorten met een naam en krijgen vrienden bij een eerste kleinkind een cadeautje met een geborduurde naam. En het label ‘handmade by Joke’. Ze heeft het zichzelf geleerd. In haar werkzame leven deed ze iets heel anders: secretaresse bij het destijds in Zwijndrecht gevestigde Tomado. Het past bij het organisatorische werk dat ze nog steeds doet.

Gewoon
Zelf vindt Joke al die werkzaamheden heel gewoon. “Ik houd niet van stil zitten, ben ook blij dat ik nog kan en mag autorijden naar mijn dochter in Bruinisse. Een geheim om zo fit oud te worden heb ik niet. Hoogstens om bij tegenslag en verdriet niet bij de pakken neer te zitten. Dat heb ik geprobeerd na het overlijden van een zoon op 33-jarige leeftijd, na het overlijden van mijn man en ook toen ik na een hartstilstand op het tennispark ben gereanimeerd. Ik kijk niet te ver vooruit en geniet van alles wat ik kan”.

Tekst en foto: Trudy Wehrmeijer