
‘Vierkerkenproject’ na elfde editie gestopt
LokaalHet begon in 2012 met vier avonden over een thema dat veel losmaakte: Hoe overleef ik mijn familie? De ondertitel van de serie avonden luidde: ‘Als familie zijn geen feest is’. De landelijk bekende psychotherapeute Else-Marie van den Eerenbeemt trok een volle zaal, er was een spannende speelfilm bij het thema vertoond, het toen nog kersverse boek Het familieportret van Jenna Blum werd besproken. Op de vierde avond gaven vier predikanten elk heel kort een eigen statement over het thema, waarna er afsluitende gesprekken waren en een glaasje sap of wijn, als troost bij alle zwarigheid die ter sprake was gekomen.
Daarna volgden nog tien edities, telkens met een ander maatschappelijk thema dat op dat moment hot was. Het werd georganiseerd door de predikanten van vier protestantse kerken die, als je de kaart erbij pakt en wat fantasie hebt, in een ruitvorm rond de Volgerlanden liggen. Want daar was het oorspronkelijk om begonnen: de Volgerlanden als nieuwbouwgebied dat nog samenhang moest ontwikkelen en dat er, gezien vanuit de kernen van Zwijndrecht en Ambacht, een beetje aan de buitenkant bij hing. De enige kerk in De Volgerlanden was (en is) De Ark, en daar was de redenering: hier moet veel meer energie in dan wij zelf kunnen leveren. Zo ontstond het idee om samen te gaan werken met PKN-zusterkerken De Hoeksteen, De Open Hof en Bethelkerk. Het was dus bedacht als ‘integratieproject’ voor de nieuwbouwwijk. Of het ooit zo heeft gewerkt?
Het werden dus elf edities. Twee coronajaren er tussenuit. De laatste, in 2024, had als thema ‘verbinding’. Op de website van dominee Piet van Veldhuizen (woordenmetzielenzin.nl) kun je de folders van alle elf projecten nog inzien. Thema’s als ‘Zorgen om de zorg’, ‘Vertrouwen’, ‘Onzekere tijden’, ‘Voltooid leven’. Telkens vier avonden, één in elk van de vier kerkgebouwen. Altijd met lijntjes naar lokaal vrijwilligerswerk en lokale instanties voor zorg en welzijn. Soms met een van de burgemeesters als spreker, soms met bekende Nederlanders of Belgen, filosofen of politici.
De focus op de Volgerlanden werd al snel losgelaten: met dat woongebied zou het wel goed komen. Wel werd steevast de verbinding gezocht met de lokale netwerken die de sociale samenhang ondersteunen: de sociale wijkteams, MEE, de wijkagenten. Het heeft de netwerkfunctie van de deelnemende kerken beslist versterkt: we zijn er tenslotte niet voor onszelf. Van de vier predikanten die eraan begonnen, is alleen Piet van Veldhuizen van De Ark nog in hetzelfde gebied werkzaam. Annelene Metz van De Hoeksteen maakte alle edities mee, maar vertrok onlangs naar Bodegraven. Tot nu toe werden vertrekkende predikanten moeiteloos vervangen door hun opvolgers: het bleef een mooi team, altijd ondersteund door Marianne Kik die de sprekers benaderde en veel logistiek werk verzette.
Langzamerhand ontstond er, zoals dat nu eenmaal gaat, een vaste deelnemersgroep, en die begon de laatste jaren te slinken. Afgelopen herfst besloten de vier predikanten dat het tijd is om met dit project te stoppen. Wat ze zelf het meest zullen missen, zijn de geregelde brainstorm-lunches waarmee de thema’s werden voorbereid. Meestal bij een van hen aan huis of in een kerkgebouw, altijd waardevolle momenten van collegiaal contact. Ook op die manier heeft het project integrerend gewerkt.








