Een feest van kwetsbare liefde

H.I.Ambacht - We leven in een griezelige tijd. We horen spierballentaal uit de monden van machtige mannen. De allerrijksten proberen alles in de wereld naar hun hand te zetten. Er worden legers verplaatst, raketten getest, grimmige boodschappen afgegeven. Alles zet zich schrap.

Het verhaal van Pasen is dat ooit, tweeduizend jaar geleden, in een net zo grimmige tijd en in bezet gebied, iemand de moed had om zich kwetsbaar op te stellen. Jezus bracht de boodschap van Gods vergeving en liefde door mensen in nood aan te kijken, aan te raken, aan te spreken. Hij deed dat ongewapend, zonder geld, zonder machtige sponsoren. Die kwetsbare opstelling hield hij ook vol toen hij in het nauw gedreven werd, vals beschuldigd, na een showproces terechtgesteld. Volgens een van de getuigen zei hij toen ze hem aan het kruis sloegen: Vader, vergeef het hun, want ze hebben geen idee wat ze doen!

De liefde vasthouden te midden van alle haat. De tederheid bewaren te midden van alle geweld. Open blijven voor een omgeving die zich voor je toesluit, zelfs als het je dood wordt. Dat is wat Jezus in Godsnaam voordeed, en dát is wat volgens het Paasfeest sterker was dan de dood. Jezus heeft zich niet door de dood heen geknokt: de liefde heeft hem erdoorheen gedragen.

In deze grimmige tijd hebben we de neiging om onszelf te wapenen, letterlijk en figuurlijk. Dat we als land ons leger op orde moeten brengen en dat de wapenindustrie opnieuw moet worden opgetuigd – het zal moeten, maar het is erg genoeg dat het nodig is. Als we niet oppassen, gaan we ook wennen aan geharnaste taal, en krijgen we een laag eelt op onze ziel. We verliezen onze kwetsbaarheid en het vertrouwen verdwijnt uit het samenleven.

Rond Pasen staan de boomgaarden en bollenvelden in bloei. We trekken erop uit om daarvan te genieten. Het is ook het toppunt van kwetsbaarheid: eerst zaten de bloemen opgesloten in robuuste knoppen, nu zijn ze opengevouwen om met hun tere bloemblaadjes een paar dagen, of een paar weken, uitbundig te bloeien. Zonder de moed om kwetsbaar te zijn zouden ze nooit uit hun knoppen komen. Dan zou een roos nooit bloeien en alleen maar dorens hebben.

De kwetsbaarheid van het leven brengt vroeg of laat pijn met zich mee. Er kan je van alles overkomen. Kwaadwilligen kunnen zomaar misbruik maken van je kwetsbaarheid. Als je dat risico niet wilt lopen, moet je van je leven een vesting maken en iedereen als potentiële vijand zien. Maar dan verliest het leven ook veel van zijn waarde en krijgen we een lelijke samenleving.

Pasen nodigt ons uit om, met Jezus mee en met de bloeiende bomen mee, de moed op te brengen om kwetsbaar te leven, juist ook nu de wereld zoveel harder aan het worden is. Zegenen en niet vervloeken, liefhebben en niet haten, het goede doen en niet kwaad met kwaad vergelden. De verbinding zoeken in plaats van alle deuren te sluiten. We wensen iedereen een prachtig Paasfeest!

Antoinette van der Wel
Piet van Veldhuizen