Een kaart van dankbaarheid van een Syrische vluchteling

Dank u, Nederland – vanuit het hartdoor Ghassan Saadieh – Syrische vluchteling, wonend in Hendrik-Ido-Ambacht

Wanneer de deuren van je thuisland zich sluiten en angst plaatsneemt waar ooit veiligheid heerste, besef je hoe kostbaar een uitgestoken hand kan zijn.

Een jaar en drie maanden geleden kwam ik met mijn gezin aan in Nederland, in Hendrik-Ido-Ambacht. Op zoek naar veiligheid, en vol pijn van oorlog en verlies. Maar hier vond ik meer dan veiligheid: ik vond menselijkheid.

Van de gemeenteambtenaar, tot de glimlachende buur, tot de taalcoach die geduldig uitlegt – allemaal gaven ze me het gevoel dat ik welkom ben, niet als vreemdeling, maar als gast in een groot huis genaamd Nederland.

Als Syrische journalist ben ik gewend verhalen te vertellen. Vandaag vertel ik mijn eigen verhaal – een verhaal van dankbaarheid.

Ik weet dat sommigen van onze gemeenschap fouten hebben gemaakt. Misschien hebben hun daden een verkeerd beeld gegeven. Daarom bied ik, als iemand die verantwoordelijkheid voelt, mijn oprechte excuses aan.

Wij zijn niet allemaal hetzelfde. De meesten van ons willen iets terugdoen – werken, integreren, en een positieve bijdrage leveren aan de samenleving.

Integratie betekent meer dan alleen de taal leren. Het is respect tonen voor de cultuur en actief deel uitmaken van het sociale leven – zonder onze gemeenschappelijke menselijke waarden te verliezen.

Dank u, Nederland, voor de veiligheid, waardigheid en een nieuwe start.

Zoals wij in Syrië zeggen: “De vingers van één hand zijn niet hetzelfde.” (Beoordeel ons op de meerderheid die het goed meent, niet op de enkeling die dat niet doet)

Ghassan Saadieh