Kwint en Cato Trees en Patattent

Alle mededieren in het Jeugdspeelpark verkeren nog steeds in staat van ongeloof door het zo plotseling overlijden van Trees! Zij was al vele jaren de drijvende kracht achter ons Jeugdspeelpark! Iedereen is gewoon down en uit het veld geslagen. We gaan haar enorm missen omdat ze zo waanzinnig gek op dieren was en ons daarom zo enorm vertroetelde. We zullen dan ook nog heel veel aan haar terugdenken, dat mag ik jullie zeggen uit naam van ons allemaal. 

Om onszelf even wat afleiding te geven, hebben we OH gevraagd ons weer even mee op pad te nemen! Naar aanleiding daarvan de vraag of jullie wel eens van tinnitus hebben gehoord? Dat heb je wanneer je o.a. een constante ruis in je oren hebt. Dit kan door allerlei verschillende oorzaken ontstaan. Cato en ik hebben sinds kort ook zoiets, maar wij weten wel precies waardoor dat bij ons is ontstaan, nl. door OH! Nog even voor degenen, die nog niet helemaal precies weten wie dat is! OH staat voor Onze Hulp. Daar hebben we er zelfs een paar van. Zo hebben we er verschillenden, die helpen met de stal uitmesten, met onze nagels knippen (wat niet al te vaak hoeft te gebeuren omdat we regelmatig over de stenen lopen met onze wandelingen door het dorp), die ons eten serveren en pas nog eentje die mijn oog moest zalven (was een beetje ontstoken en is gelukkig weer over). En dan hebben we natuurlijk onze wandel-OH en door hem hebben we  nu dus last van onze oren. In zijn geval is het dan ook niet perse Onze Hulp, maar (sorry voor het grove taalgebruik) onze OuweHoer! Wat was namelijk het geval: We liepen over de Weteringsingel bij Snackcounter De Singel. We zagen daar rondom de snackcounter hekken staan en begrepen dat deze gaat sluiten. Toen barstte de spraakwaterval opeens los bij OH. Hij heeft daar gewerkt toen hij een jaartje of 16 á 17 was. Veel oud Ambachters zullen nog weten dat Wim de Groot de patattent is begonnen op de plek waar nu de parkeerplaats voor de garage van Wensveen is. Daar was OH ook begonnen. Vooral zaterdagavond laat scheen het altijd druk te zijn, omdat dan de soos van “van Nugteren” dicht ging, waarna heel veel discogangers nog wat wilde snacken. Ook na de overgang naar de “nieuwe” locatie (waar de snackcounter nu nog steeds staat) bleef hij daar nog werkzaam! Nadat Wim de Groot was gestopt, heeft hij nog een tijdje bij de nieuwe uitbater gewerkt. Deze heette kennelijk Kees Donkersloot en hij runde de snackbar samen met zijn vader. Allemaal reuze interessante informatie pffff….! Ook de keer, dat hij voor het eerst iemand “un baaliggie mee liegh” hoorde bestellen. Omdat hij het Ambachtse dialect niet meester was, moest hij de vertaling even aan Wim de Groot vragen. Dat bleek dus gewoon “een bal gehakt met mosterd” te zijn! De wijsheid dat je van mosterd gaat liegen, blijkt bijzonder lokaal te zijn... de rest van Nederland zegt dat kennelijk niets. Jullie kunnen je waarschijnlijk goed voorstellen, dat onze oren er van suisden aan het eind van zijn relaas. 

Gelukkig zijn we rustig en zonder ook maar een woord te zeggen, doorgelopen naar De Schoof, waar we nog even een korte soort van “Meet en Greet” hadden met een aantal bewoners van de Blije Borgh, die daar gezellig in het zonnetje zaten. Ze mochten even voelen hoe ik aanvoel als ik net geschoren ben. Cato vindt het jammer genoeg nog steeds niet leuk als er aan haar wordt gezeten.Ook op weg terug naar het Jeugdspeelpark werd er haast geen woord gesproken... uiterst opmerkelijk voor OH, maar wij hadden er totaal geen moeite mee... zalig zo’n stilte wandeling. Gaan we vaker doen!

Gegroet, Kwint