Eeuwling Van Doorn is dankbaar

Oud-raadslid en oud-wethouder Klaas van Doorn hoopt deze maand zijn honderdste verjaardag te mogen vieren. In die eeuw was hij namens de SGP meer dan dertig jaar betrokken bij de Ambachtse gemeentepolitiek. Hij kijkt dankbaar op zijn leven terug.

Voordat we herinneringen ophalen aan zijn politieke leven, stelt Van Doorn met nadruk, dat hij dankbaar is. “De Heere heeft mij lang een sterk en gezond leven gegeven”. Privé is hij na een eerste huwelijk van 43 jaar en 11 jaar weduwnaar te zijn geweest, inmiddels al weer achttien jaar getrouwd. “Daardoor zijn twee families bij elkaar gekomen en vormen nu één familie”.

Klaas van Doorn is geen geboren en getogen Ambachter. Wel woont hij al meer dan zestig jaar in de gemeente, in hetzelfde huis. Geworteld in Ambacht is hij dan ook zeker. Hij zag de gemeente groeien van minder dan 10.000 inwoners naar meer dan 32.000 nu. In zijn werkzame leven had hij een financieel/administratieve functie bij Autobedrijf Spoormaker. Naast zijn werk heeft hij zich altijd maatschappelijk betrokken gevoeld en wilde hij wat doen voor de armere kant van de samenleving. Hij werd lid van de SGP en in 1970 werd hij in de gemeenteraad gekozen als lid van de toenmalige driemansfractie. De volgende twintig jaar zat hij onafgebroken in de raad. In 1990 werd Klaas van Doorn na de verkiezingen tot wethouder gekozen. Dat was destijds best bijzonder, want 46 jaar lang had de SGP geen wethouder in het college gehad. “Wij kwamen nooit aan bod bij de collegevorming maar in 1990 kreeg ik steun van Gemeente Belangen”.

Mild en integer
Twaalf jaar lang was Van Doorn wethouder. Hij stond bekend om zijn milde en integere opstelling, ook naar andersdenkenden. “Mijn insteek was om als wethouder dienend bezig te zijn voor de hele bevolking, niet alleen voor de SGP-kiezers, maar wel vanuit onze principes”. Van Doorns milde wijze van vertolken van de standpunten zorgde niet alleen voor respect van de raad maar deed ook vriendschappen ontstaan, soms met mensen aan de andere kant van het politiek spectrum, zoals Marijke Gommans van D66. “Soms zijn overeenkomsten groter dan verschillen”. Als wethouder kon hij zijn grote kennis van financiën inzetten bij het opstellen van de gemeentebegrotingen. “Door achtereenvolgende wethouders van financiën is er altijd goed op de centjes gepast. We hebben altijd geprobeerd om iets achter de hand te houden”. De meeste voldoening haalde hij echter uit de portefeuille Sociale Zaken. “In die functie kon ik soms echt wat voor mensen doen”. Hij herinnert zich dat hij bij echtscheidingen soms wel kon bemiddelen dat mensen een huis kregen toegewezen. “Mensen waren daar heel dankbaar voor maar dat zou nu niet meer kunnen”.

Asielzoekerscentrum
Met tevredenheid kijkt hij nog altijd terug op de gang van zaken destijds rondom het Asielzoekerscentrum op het voormalige golfterrein. “Ik was als wethouder verantwoordelijk en vond het belangrijk er geen politiek item van te maken. Samen met omwonenden is er een comité gevormd en bevolking en kerken hebben veel gedaan om bewoners van het AZC op te vangen en te steunen. Mede daardoor heeft het asielzoekerscentrum rustig vijf jaar kunnen bestaan”. Met gepaste trots kijkt hij ook terug op het half jaar in 1996 dat hij na het vertrek van burgemeester Broekhuis het burgemeestersambt mocht waarnemen. “Een vroegere tuindersknecht, die de burgemeestersketting om had, dat voelde toch wel bijzonder”. In 2002 - hij was toen 76 - vond Van Doorn het wethouderschap wel genoeg. Sindsdien volgt hij de gemeentepolitiek op afstand.

Tekst en foto: Trudy Wehrmeijer