Ds. Antoinette van der Wel verlaat De Open Hof

Op zondag 25 januari nam ds. Antoinette van der Wel afscheid van protestantse gemeente De Open Hof in Hendrik-Ido-Ambacht, waaraan ze de afgelopen vijf jaar als predikant was verbonden. In de toespraken rond haar afscheid overheerst dankbaarheid, want Antoinette bracht nieuw élan in de gemeenschap en hartelijke verhoudingen met andere kerken en instanties. Ze droeg consequent uit dat ook een vergrijzende en krimpende gemeenschap een eigen kracht kan bezitten door zorgzaam en solidair te zijn. Dat zal de gemeente nu moeten gaan waarmaken zonder haar warme inbreng, die vrolijk en serieus tegelijk was.

We zijn al bijna vergeten dat Antoinette vijf jaar geleden bepaald geen vliegende start kon maken in De Open Hof: het was november 2020, coronatijd. Er mochten niet veel mensen in het kerkgebouw komen, samenzang was onder de geldende maatregelen niet toegestaan, huisbezoek kon alleen als het heel hard nodig was. Zodoende kon ze eigenlijk pas in 2022 echt aan het werk zoals ze het zich had voorgesteld. Het werden vier goede en goedgevulde jaren.

Tijdens een interview in haar laatste werkweek, gevraagd naar wat haar ‘heilige tekst’ was, noemde ze die bekende dichtregel van Lucebert: ‘Alles van waarde is weerloos’. In God geloven betekent voor Antoinette: durven geloven in de kracht van het kwetsbare, van liefde en zorg. Als voorbeeld van de kracht van het kwetsbare noemt ze de reactie van Jezus als iemand hem na zijn gevangenneming een klap geeft: ‘Waarom sla je mij?’ Dat is, betoogt ze, zóveel krachtiger dan terugslaan. Daar is wel moed voor nodig, en fierheid, om niet weg te duiken maar de ander (en het kwaad) aan te blijven kijken.

Aan het einde van datzelfde interview merkte een lid van De Open Hof op dat Antoinette de gemeenteleden heeft laten voelen dat ze gezien worden. Dat raakt de kern van wat het predikantschap in haar beleving is. Ze was daarbij geen softe dominee. Typeringen waarin ze zich wel herkent: ongeduldig, dwars, stoer, sociaal, solidair.

Ze gaat als 61-jarige met vervroegd emeritaat, na ruim drieëndertig jaar werk in drie Zuid-Hollandse kerken. Haar man, Jurriaan Weerheijm, is al enkele jaren gepensioneerd en het wordt tijd om werk te maken van, hopelijk, nog vele goede jaren samen. Het is hun van harte gegund!

Tekst: Piet van Veldhuizen