Geen gesleep met mensen

‘Mensen zijn geen verhuisdozen die je steeds kunt verplaatsen. Wie hier al jaren verblijft, contacten heeft opgebouwd en zich aan de regels houdt, verdient duidelijkheid en perspectief.’ Twee regels uit een brief die de redactie vorige maand ontving. De auteur wenst anoniem te blijven. Aangezien de krant geen geanonimiseerde brieven plaatst, functioneert deze redacteur een beetje als kruiwagen.

Er ligt trouwens nog een brief in de kruiwagen. Gericht aan de gemeenteraad. Rond hetzelfde thema. Het Asielzoekerscentrum in Zwijndrecht.

Onbegrijpelijk
‘Ik vind het niet uit te leggen dat we deze mensen, die op de vlucht zijn en vaak lange reizen onder gevaarlijke omstandigheden achter de rug hebben, in Nederland geen menswaardig onderdak kunnen bieden. Ook vind ik het onbegrijpelijk dat Tweede Kamerleden, de regering en gemeenten lijken te zwichten voor de gewelddadige acties van een kleine groep extremisten bij AZC’s door het hele land. De duizenden mensen die op 21 mei in Utrecht de straat op gingen voor solidariteit met migranten laten bijvoorbeeld zien dat die kleine groep relschoppers absoluut niet representatief is voor de Nederlandse bevolking’, stelt de brief aan de gemeenteraad.

Naar aanleiding van dat laatste, groep niet representatief voor de Nederlandse bevolking, ben ik op zoek gegaan naar cijfers. Ondersteunen zij de stelling of zit het toch anders in elkaar?

Tegenstrijdige uitkomsten
Wereldwijd bestaat er geen eenduidig beeld over vluchtelingen. Opvattingen over AZC’s worden beïnvloed door lokale omstandigheden, berichtgeving in de media, politieke discussies en nationale ervaringen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen, van afgelopen maart bijvoorbeeld stond Asielopvang niet bovenaan het lijstje belangrijke onderwerpen. Maar in meerdere gemeenten lijkt dat wel zo te zijn geweest. Daar kregen de partijen met een anti-azc-campagne veel stemmen.

VN-Vluchtelingenorganisatie UNHCR en wereldmarktonderzoeker Ipsos hebben recent (juli 2026) een onderzoek gedaan in 29 landen. 66% van de respondenten in die landen vindt dat mensen op de vlucht voor oorlog of vervolging bescherming mogen zoeken in een ander land. De steun voor vluchtelingen is het grootst in Zweden en Nederland. Waar 78% vindt dat veiligheid moet worden geboden aan mensen die gedwongen zijn te vluchten. Tegelijkertijd maken mensen zich zorgen over asielsystemen, grensbeheer en integratie. Uit een onderzoek van het AD onder bijna 4.700 Nederlanders vindt slechts 9% het oké een asielzoekerscentrum in de eigen wijk te hebben.

De tegenstrijdige uitkomsten laten zien hoe gevoelig het asieldossier nog altijd ligt. Ook in Zwijndrecht.

In belang van de samenleving
Terug naar de brievenschrijvers. Wat beiden heel raak aantonen is dat we compassie mogen tonen aan mensen op de vlucht. Terwijl de onderzoeken laten zien dat we kritisch moeten blijven op asielsystemen en het voortvloeisel daaruit. ‘Natuurlijk mag er een stevig debat worden gevoerd,’ zegt de brievenschrijver naar De Brug, ‘over de instroom van asielzoekers en de handhaving van het asielbeleid. Maar laten we dat debat niet voeren over de rug van mensen die hier al zijn, geen problemen veroorzaken en bezig zijn een bestaan op te bouwen. Goede integratie vraagt om maatwerk, stabiliteit en een lange adem. Dat is niet alleen in het belang van de asielzoekers zelf, maar ook van de samenleving waarvan zij inmiddels deel uitmaken.’

Tekst: Meity Bodenstaff- de Folter