Kwint en Cato bezoeken een rustige markt in HIA

Bezoek aan rustige markt.

We maakten pas weer eens wat anders mee. Normaal gaat OH (Onze Hulp) gewoon zonder enige vorm van overleg met ons aan de wandel. Deze keer was dat serieus anders! Hij vroeg ons of we zin hadden in een bezoekje aan de markt.

Dat is best een behoorlijke tippel! Dit doen we natuurlijk wel vaker, maar soms hebben we gewoon geen zin in zulke lange wandelingen en dat laten we dan ook duidelijk merken. Maar omdat OH er zo speciaal om vroeg, hebben we ons keurig gedragen en zijn we op ons gemakje richting De Schoof geslenterd (van echt lopen is namelijk niet echt sprake). We worden ook nog eens vaak zat staande gehouden voor een praatje of een foto, waar we maar wat graag onze medewerking aan verlenen.

Waarom OH naar de markt wilde, was omdat hij trek had in een Hollandse Nieuwe. Die zijn er alweer enige weken vertelde hij onderweg en hij zei ook gelijk dat hij die zalig vindt. Ik heb er ook al eens aan geroken, maar dat is zeker niet mijn “cup of tea” ……in goed Nederlands!! Het wandelingetje door De Schoof is altijd gezellig. Zeker nu het vakantie is, waren er behoorlijk wat kinderen, die mij natuurlijk weer even wilden aaien. Cato is daar nog steeds niet van gediend en laat dat ook duidelijk merken door opzij te stappen. Ik doe nooit zo moeilijk en laat het gelaten over me heenkomen.

Omdat het vakantie was, waren er aanzienlijk minder marktkramen dan normaal. En de grootste desillusie voor OH was, dat de viskraam er ook niet was! Hij vond het jammer, maar stelde voor dan maar even naar de viswinkel te gaan. Je had z’n gezicht moeten zien toen we daar zagen, dat die ook gesloten was wegens vakantie. Hij stond zowat met tranen in z’n ogen. Dat gebeurt niet vaak en we hadden echt met hem te doen.

Om hem een beetje op te beuren, zijn we langs wat marktkramen gelopen om met de marktkooplui een babbeltje te maken. Normaal als de hele markt vol staat, komt dat er niet van, omdat er dan bij elke kraam altijd klanten staan en zij dan geen tijd voor ons hebben. Nu was het een relaxte ochtend en hadden ze alle tijd om met ons een praatje aan te knopen en op de foto te gaan. Omdat OH ook nooit om een praatje verlegen zit, was hij het “haring debacle” gelukkig snel vergeten. Op weg terug naar het Jeugdspeelpark hebben we nog gezellig lopen keuvelen met z’n drieën. Gelukkig was het nog niet zo ontzettend heet, maar hebben we toch van schaduwplek naar schaduwplek gelopen. Eenmaal in het Jeugdspeelpark zijn we weer lekker bij de schapen in het weitje gaan peuzelen van het malse, nou ja……malse, beter gezegd, gedroogde gras. Maar lekker was het in ieder geval wel. 

Gegroet,

Kwint