Een golf van stille liefde. Tijdens Wave of Light noemen we hun namen

‘Wat goed dat een avond als dit bestaat, en hier al tien jaar aandacht voor is. Vanavond staan we samen stil bij de kinderen die we moesten missen nog voordat hun leven echt kon beginnen. Kinderen die zijn gedragen, verwacht, gewenst en in jullie harten gesloten.’ Deze woorden sprak Wethouder Judith Westeneng gisteravond tijdens de 10^de editie van Wave of Light.

15 oktober is een bijzondere datum voor de bezoekers die samenkomen op het Raadhuisplein. Want klokslag 19:00 uur worden de namen genoemd van de zonen, dochters, broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes en kleinkinderen die tijdens of vlak na hun geboorte zijn gestorven. En dat gebeurt wereldwijd waar de Wave of Light haar licht laat schijnen.

41 namen
De grote kunststoffen vlinder in roze en lichtblauw trekt onmiddellijk de aandacht. De lege plankjes op het bouwwerk wachten geduldig om gevuld te worden. 41 namen worden hardop voorgelezen door de wethouder. Elke naam staat in sierletters op de kaarshouder geschreven. Onder de naam, de afscheidsdatum.

‘Ieder kaarsje draagt een naam, een eigen verhaal. Een kindje dat niet vergeten wordt. Met liefde worden ze één voor één gemaakt. Tijdens de Wave of Light noemen we hun namen. Met liefde, met trots. Zonder haast. En op 15 oktober laten we ze samen stralen’, zegt Joanne van der Elst.

Floor
Het eerste kaarsje is voor Floor. De kleindochter van Joanne. Initiator van de Wave of Light in Zwijndrecht en oprichtster van Stichting Floor de Lis. Samen met haar goede vriendin Sylvia Hoogendoorn openen ze de avond met een gedicht. Joanne leest het gedicht in het Engels. Want er is een live verbinding met Japan, China, Korea en Amerika.

Soms noemt de wethouder een naam voor wie een kaarsje thuis wordt aangestoken. Sommige bezoekers kwamen onderweg vast te zitten. Hun kindje wordt bij naam genoemd. Linda, gespecialiseerd in kinderuitvaart, zet het kaarsje namens hen bij de andere lichtjes op de vlinder.

Na het noemen van haar kindje, stapt een vrouw naar voren. In één hand houdt ze het kaarsje, in haar andere hand een wandelstok. Zij is ongetwijfeld de nestor van het gezelschap. Ze verloor haar kindje ruim veertig jaar geleden. Ondertussen is het daglicht compleet verdwenen. Voorzichtig legt ze haar kaars op het plankje. Samen met de andere lichtjes vormt ze een helder baken in de duisternis.

Vriendinnen
‘Ik weet alleen van twee plekken in Nederland waar Wave of Light wordt georganiseerd, Amsterdam en Zwijndrecht’, vertelt Joanne. Vandaar dat mensen van ver komen naar het Raadhuisplein.

Twee vriendinnen ontmoeten elkaar. Beiden dragen een sweater met mamma erop. De ene komt uit Emmen, de andere uit Schoonhoven. ‘We kennen elkaar al 15 jaar maar hadden nooit kunnen bedenken dat we hier nu samen zouden staan.’ De moeder van Lois Luna is haar dochtertje afgelopen juni verloren. Haar vriendin uit Emmen, heeft in 2020 afscheid moeten nemen van Luca en in 2023 van Niya. ‘Je leeft in twee werelden. De ene wereld staat stil, terwijl het leven gewoon doorgaat. Het is moeilijk. Maar we weten dat ze boven met zijn drieën aan het spelen zijn.’

Tekst en foto’s: Meity Bodenstaff- de Folter