Met 17 auto’s naar Gambia

Iedereen kan vrijdagmorgen rond half negen bij Florensis aan de Langeweg zeventien volgepakte auto’s uitzwaaien. Die beginnen dan aan een ruim 6000 kilometer lange tocht naar Gambia. Voor organisator Tineke de Ruyter wordt het de zevende keer dat zij de tocht organiseert en rijdt.

Het is geen vakantiereis; de tocht heeft het doel om geld bijeen te brengen voor de Stichting Scholenplan Gambia. Een week na aankomst in Gambia worden de auto’s geveild via een lokaal veilingcomité. De opbrengst van de veiling is bestemd voor de stichting. Tineke de Ruyter is al jarenlang betrokken bij die stichting, woont inmiddels jaarlijks een halfjaar in Gambia en kent daar letterlijk en figuurlijk de weg. Een van de rijdsters van de auto’s is dit jaar de Ambachtse Sonja Nugteren. Zij was jaren betrokken bij de Stichting Scholenplan. “Ik weet dus waar het geld naar toe gaat”. Beide vrouwen vertellen er met passie over. Ieder jaar kunnen vijf meisjes van 14 á 15 jaar die goed kunnen leren door bijdragen van de stichting drie jaar langer op school blijven. Een zeer getalenteerd meisje kan daarna zelfs nog een vervolgopleiding doen. Inmiddels stelt de stichting daarbij wel als voorwaarde dat die vervolgopleiding het land ten goede moet komen. Tineke de Ruyter: “Denk aan onderwijs of verpleegkunde”. Ze vertelt trots over een jonge vrouw, die, mede dankzij de bijdragen van de stichting, onlangs is afgestudeerd als arts. De armoede in het land is groot. De stichting zorgt er onder meer voor dat de meisjes reisgeld krijgen om naar school te gaan. Hun familie krijgt ook een pallet eieren en met kerst een baal rijst en 10 liter olie. “Zo profiteert de compound mee van het naar school gaan van de meisjes”.

Het geeft goed de doelstelling van de stichting aan: Door het naar school laten gaan van kinderen, het betalen van vervolgstudies van meisjes die goed kunnen leren, hoopt de stichting het leven van deze meisjes en hun families te verbeteren. “De basis van een beter leven begint vaak bij onderwijs, is inmiddels al jaren onze overtuiging”, zegt De Ruyter. “Als is er maar één persoon in de familie is die werk heeft, dan is er meer te eten, kan de dokter worden betaald en de armoede iets worden verbeterd”.

De vrouwen beklemtonen dat de deelnemers aan de tocht ieder zelf voor een auto hebben gezorgd, al dan niet met hulp van sponsoren. Ze betalen ook zelf hun reis, de hotels onderweg en de vlucht terug. Tineke de Ruyter: “Er blijft niets aan de strijkstok hangen”. Voor vertrek worden de auto’s vol gestouwd met tientallen dozen met medische hulpmiddelen, zoals verband. Deze worden onderweg afgegeven bij medische posten in Marokko, Mauretanië en Senegal.

De tocht is nauwkeurig voorbereid. Alle deelnemers hebben een routeboek, waarin per dag de route staat beschreven, de simpele hotels of campinkjes zijn besproken. De deelnemers rijden in groepjes van vier, zodat zij in geval van nood elkaar kunnen helpen. Alleen in Mauretanië rijdt de groep – met politiebegeleiding – in konvooi. Volgens planning komen de auto’s zo op 10 november in Gambia aan, waarna op 17november de veilingplaats vindt. In de tussentijd is er gelegenheid om projecten van de stichting te bezoeken. Na de veiling vliegen de deelnemers terug naar Nederland.

Sonja Nugteren gaat haar auto samen rijden met Rina Zwart. Ze is groot fan van het doel van de stichting. “Ik ben tien jaar geleden ook in Gambia geweest. Ik kijk er naar uit om het land en de betrokken scholen terug te zien. Door de goede lokale contacten met enige scholen en met het ziekenhuis weet je dat het geld goed wordt besteed en dat een aantal meisjes de kans krijgt hun bestaan te verbeteren”.

Tekst: Trudy Wehrmeijer