“Als geestelijk verzorger zag ik veel dankbare ouderen”

Tekst en foto: Jan-Willem Schneider

H.I.Ambacht – Deze maand neemt Anja Bruijkers afscheid als geestelijk verzorger bij zorgcentrum De Blije Borgh. Anja gaat namelijk met pensioen, waarbij ze dankbaar terugkijkt op haar werk. “Omdat ik soms geconfronteerd werd met schrijnende verhalen wilde ik cliënten helpen. Daarbij zette ik in op een goede luisterhouding, wat veel ouderen waardeerden. Hun dankbaarheid gaf me een voldaan gevoel!”

In haar werk voert Anja gesprekken met ouderen en gaat ze regelmatig voor in vieringen, waarin Anja soms mooie momenten beleeft. Ze vertelt: “Na een dienst voor ouderen met dementie zegen ik persoonlijk elke bezoeker. Om hen toch te bereiken, noem ik hun naam en leg ik mijn hand op hun hoofd. Dat voelde een vrouw, waarna ze mij de zegen terugwenste. Toen hadden we even contact, een prachtig moment!” Een andere bijzondere ervaring had Anja tijdens haar bezoekwerk. “Ik had een afspraak met een man, maar toen ik daar kwam, bleek het onverwachts niet goed te gaan. Wel mocht ik nog bidden en de man zegenen in het bijzijn van familie, wat de cliënt waardeerde. ’s Avonds overleed hij, dus ik ben zo dankbaar dat ik toch nog ben geweest!”

Zo lang mogelijk thuis wonen

Hoewel Anja voldaan terugblikt, zag ze de algemene ouderenzorg in de laatste tien jaar achteruitgaan. “De overheid wil nu dat mensen zo lang mogelijk thuis wonen. Voordat ouderen worden opgenomen, moeten ze dan ook echt wat mankeren en de eenzaamheid neemt toe. Voor mij betekent dit dat ik vaak nieuwe ouderen moet leren kennen en dat hun levensvragen sneller aan bod komen. Ik moet nu dus vrij snel contact leggen en vertrouwen winnen om persoonlijke gesprekken te voeren.”

Omgaan met verlies

Ouderen hebben meestal veel meegemaakt, weet Anja. “Het boeit me hoeveel iemand van bijvoorbeeld 87 heeft beleefd. Ik hoor dat telkens in de gesprekken die ik met mijn doelgroep voer. Thema’s die vaak aan bod komen, zijn werk (vooral bij mannen), trauma’s, zorgen om kinderen en verlieservaringen. Verlies is heel breed; het kan gaan om ontslag tot het verlies van kinderen, partners of gezondheid. In veel gevallen is ouder worden een vorm van inleveren, wat heel moeilijk kan zijn. Soms merk ik wel dat ouderen veel steun vinden in hun geloof, van welke kerk ze ook lid zijn.”

Vechtersbazen in dezelfde kring

Voor Anja speelt de religieuze achtergrond van de oudere geen rol. “Hoewel ik zelf protestant ben, denk ik oecumenisch. Zo ben ik er voor elke oudere binnen De Blije Borgh en zijn onze gespreksgroepen toegankelijk voor iedereen. Sommige ouderen moeten daaraan wennen, omdat jeugdgroepen van verschillende kerken vroeger weleens vochten met elkaar. Nu zitten de vechtersbazen van toen in dezelfde kring en constateren ze dat ze dezelfde God navolgen. Ik vind het mooi om dat te horen!” Voor de gesprekken heeft Anja verschillende handreikingen ontwikkeld met korte teksten en schilderijen over allerlei thema’s, zoals Pasen of vrijheid.

Geestelijk verzorger voor iedereen

Na haar pensioen wil Anja haar handreikingen weer gebruiken. Ze vertelt: “Ik ga anderhalve dag per week aan de slag als geestelijk verzorger in Ambacht en Ridderkerk. Daarbij ben ik niet langer specifiek verbonden aan een zorgcentrum, maar aan het Centrum Levensvragen Drechtsteden. Dat centrum richt zich vooral op ouderen die nog thuis wonen, in de eerstelijnszorg, zodat zij ook kunnen praten over zingevingsvragen. In De Blije Borgh zal Rinske Snoei mijn werk overnemen”.