Mag ik me even aan jullie voorstellen?Ik ben Laura Holleman

‘Wie is dat toch, die nieuwe Nienke?’ Het is nogal wat om in de schoenen van Nienke Redeker-Helmink te stappen. Grappig genoeg is de eerste vraag die aan mij gesteld wordt vaak: “Waar kom je vandaan?” in plaats van “Wie ben jij?” Als ik vertel dat ik hier uit Ambacht kom, zijn mensen positief verrast. Ik ben Laura Holleman, 32 jaar, vrouw van Jorick Moerman en trotse moeder van de 2-jarige Joas. En ik woon ‘gewoon’ in een rijtjeshuis hier in Hendrik-Ido-Ambacht.

Een tijdje geleden vertelde Nienke me in de plaatselijke Gall & Gall dat ze had besloten om te stoppen als theaterprogrammeur. Wij kennen elkaar al lang, mijn eerste stageplek was bij Cascade, inmiddels 15 jaar geleden. Tijdens dat gesprek raasden er allerlei gedachten door mijn hoofd. Cascade is een bijzondere plek voor mij, niet alleen het theater, ook de sporthallen die erbij horen: het is mijn tweede huis. Ik tapte mijn eerste biertjes achter de bar in de Sophiahal, deed een poging tot basketballen in de Ridderhal maar bleek meer talent te hebben voor de derde helft. En ook als gastvrouw in het theater was ik meerdere jaren bij Cascade betrokken.

Toch dacht ik niet meteen: ik wil deze baan. Ik ben 1,5 jaar geleden begonnen als zelfstandig productieleider in de theaterwereld. Er is veel vraag naar goede mensen achter de schermen, en het werken achter de schermen is op mijn lijf geschreven. Het ging me voor de wind. Ik rolde van de ene gave klus in de andere. Werkte met kleine gezelschappen op gekke locaties, en bij grote productiehuizen aan voorstellingen waar ik weinig van begreep. Toch bleef de functie bij Cascade door mijn hoofd spoken, en na een kop koffie met directeur Marjet van Os was ik positief in de war.

De kans om theaterprogrammeur te worden is klein, heel klein, en dus heb ik die kans met beide handen aangegrepen. Naast mijn functie als programmeur zal ik af en toe nog wat freelance klussen doen - want bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Ik heb veel zin om met het programma van 2024/2025 aan de slag te gaan, maar ga eerst genieten van al het moois dat er dit seizoen te zien is. Ik kijk ernaar uit om jullie vanaf september in de theaterzaal of de foyer te zien, en met alle liefde tap ik dan ook nog een biertje.