Een typisch beeld in de nazomer op de Sophiapolder. Langs de randen rusten vele grutto’s, kluten en tureluurs tot het water is gezakt, terwijl op de voorgrond nog een familie bergeenden passeert.
Een typisch beeld in de nazomer op de Sophiapolder. Langs de randen rusten vele grutto’s, kluten en tureluurs tot het water is gezakt, terwijl op de voorgrond nog een familie bergeenden passeert.

Uitbundige natuur op de Sophiapolder

Lokaal

Tientallen keren maakte ik de afgelopen jaren de oversteek naar de Sophiapolder, het natuureiland in de Noord. Een zaterdag eind juni was dat ook weer het geval, en terwijl de zon uitbundig schijnt, wacht ik op het pontje voor de oversteek. Zoals meestal duurt het niet lang voordat ik al wachtend een ijsvogel hoor roepen. Al jaren broedt deze kleurrijke vogel in de kreek door de Galgenplaat heen, het schiereiland waar je met het pontje omheen vaart naar het eiland.

Bekend plaatje
Juni en juli is toch wel de mooiste tijd voor een bezoek aan het eiland. De dijken staan dan schitterend in bloei en op de slikplaten foerageren honderden vogels. Eenmaal op het eiland aangekomen, ontvouwt zich een voor mij bekend beeld. Bij de inlaat waardoor het water vrij het eiland op in kan stromen, staan tientallen meeuwen te rusten. In de zuidpunt, die relatief rijk begroeid, houden tientallen eenden zich schuil in de vegetatie. In het noordelijke deel lopen honderden kieviten en andere steltlopers, al prikkend op zoek naar voedsel. Bloemrijke dijken omsluiten het geheel.

Krakeenden 
Op de slikplaten rusten honderden krakeenden. In juli trekken ze met velen naar het eiland, om hier in alle rust hun veren te ruien. Ook kemphanen zijn weer volop van de partij. De nog kleurrijke mannetjes zijn alweer teruggekeerd uit de broedgebieden in Scandinavië, waar de vrouwtjes zelfstandig de opvoeding verzorgen. Terwijl het broedseizoen daar nog volop gaande is, is dat hier wel anders. In een groepje lepelaars, wat al zwiepend door de oude slootjes loopt op zoek naar voedsel, zitten ook al meerdere jongen. Die staan al min of meer zelfstandig op hun benen en zijn uit de omgeving naar het eiland gekomen om te jagen.

Libellen
Het pad naar de zuidpunt van het eiland is een bloemenpracht. Door de rijke kleilaag is de vegetatie dicht en wild, maar de bloemen van distels zijn in trek bij diverse vlindersoorten. Hier en daar staan zeldzaamheden, zoals knolribzaad. Een typische plant van onze rivieren. Met wat geluk laten zich zeldzame libellensoorten zien, zoals rivierrombout en weidebeekjuffer. De Sophiapolder vormt voor deze soorten een uniek leefgebied in de wijde omtrek. Wat later in het seizoen zijn ook de zeldzame gouden sprinkhanen en greppelsprinkhanen op de dijk te horen.

Broedvogels
Al lopend over de dijk vliegt plotseling een stormmeeuw vlak voor ons op uit het gras. Een korte zoektocht leert ook waarom de vogel ons zo fel belaagd: één ei ligt in een bescheiden nestje op de grond. In het zuidelijke deel van het eiland broeden bij uitzondering vogels, maar in het ontoegankelijke deel is al jaren een grote kolonie aanwezig met kluten, visdieven, stormmeeuwen en kokmeeuwen. Sinds dit jaar broedt daar ook een aantal paartjes zwartkopmeeuw, een nieuwkomer in de regio. Vanuit de kijkhut is de bedrijvigheid in de kolonie met een telescoop (op flinke afstand) te zien. Met regelmaat passeren visdieven met vis in de snavel richting het bedelend kroost. Zelf lopen we ook weer richting het pontje en is het rondje weer compleet.

Afbeelding