Zwijndrecht voetbalt voor het goede maar stokoude doel

Een mooie zondagmiddag uit de beginjaren zestig. De lagere senioren van voetbalvereniging Zwijndrecht spelen een uitwedstrijd. Seizoenen achtereen hebben Ger van Loon en Leen Schop als sterkhouders hun ‘stenen’ bijgedragen in de hoofdmacht van de groenwitten. Maar deze liefhebbers kunnen het spelletje nog steeds loslaten en bouwen af in een lager elftal van hún Zwijndrecht. Vanmiddag staat RCD uit op het programma. Het spelmoment biedt een fototafereeltje aan dat stokoude voetbalharten sneller doet kloppen. Twaalf actieve voetbalogen volgen de route van het bruine, ronde monster. Het lijkt er op dat er zojuist vanaf links door RCD een hoge vrije trap vanaf de zijkant het zestienmetergebied wordt ingepompt. En mag ik alstublieft alle aandacht voor dit prachtige lijstwerk op de achtergrond. Ze noemen dit anno heden nog altijd een doel. Maar dit doel, op deze foto, vormt waarlijk een pronkstuk. Letterlijk eentje om in te lijsten! Neem alleen al die deklat. Het lijkt wel of hier elke week de kampioenschappen latjetrap worden gehouden bij het zien van al die balafdrukken, óf camoufleren hier de bladeren van de takken deels het houtwerk? Het oogt allemaal aan de gammele kant maar Arie Stok kan met een gerust hart zijn linkerhand van de doelpaal loslaten. Dit doel gaat het nooit begeven. Zwijndrecht staat onder druk maar degene die het nog drukker krijgt tijdens de naderende zomerstop is de terreinchef. Ga er maar aanstaan om deze steppe binnen de ‘zestien’ over anderhalve maand weer van gras te voorzien. Het hele tafereel lijkt wel een beetje op de hit ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld: ‘thuis heb ik nog een ansichtkaart’ (voor onze jonge chillers die zelden meer buiten spelen: zo ‘n kaart verstuurden we vanaf ons vakantieadres uit het buitenland naar onze familie en als we dan al lang weer thuis waren werd ‘ie bezorgd). Nog even de hoofrolspelers op een rijtje. De allround-verdediger en allround-clubman Leen Schop (links) heeft een vergeefse poging gewaagd om de voorzet eruit te halen. De angstige gezichten op de doellijn zijn van de begaafde middenvelder Gerrit Verschoor, doelman Bas Plaisier en liefhebber Arie Stok. Rechts test gezelligheidsvoetballer Jan Verbeek en de bescheiden oud eerste elftalspeler Ger van Loon de lenigheid van hun nekspieren. Links met de handen relaxed in de zakken kijkt Kees Schop naar de verrichtingen van pa. Achter het doel is het echt genieten geblazen met de jeugd. Tegenwoordig zijn er amateurclubs waar uit de kluiten gewassen reclamedoeken welke dit unieke zicht vanuit achter het doel volledig blinderen. Hoe krijg je het verzonnen!