Van gemeenteraad naar ambassade. Commissielid Jonne Flikkema voor zes maanden naar Kopenhagen

De raadsvergadering van afgelopen dinsdag begon met een klein feestje. Want de kinderburgemeester en drie kinderambassadeurs mochten en wilden nog een jaar langer aanblijven. Daarnaast zijn er drie nieuwe ambassadeurs benoemd en vertrok kinderambassadeur Irem omdat zij over was naar de middelbare school. Maar ook binnen de gemeenteraad vond een verschuiving plaats. Commissielid Jonne Flikkema nam tijdelijk afscheid om fulltime te gaan werken voor de Nederlandse ambassade in Denemarken. Burgemeester Anink: ’We zijn ontzettend trots op hem.’

Eerder in het jaar zat Jonne (24) nog twee dagen in de week bij de Deense Ambassade in Den Haag. Een werkomgeving die perfect aansluit bij zijn studie Internationale Betrekkingen. ‘Ik was altijd al geïnteresseerd in de politiek; toen ik de gelegenheid kreeg mee te draaien met de gemeenteraad, was dit een kans die ik niet wilde afslaan.’

Lokale impact
‘Wat mij aantrekt in de lokale politiek is dat de impact, na het nemen van een besluit, direct zichtbaar wordt. Bijvoorbeeld bij de restauratie en heropening van de Pieter d’Hondtfontein. Ik mocht daarvoor de woordvoering doen namens de Partij van de Arbeid. Net zoals bij de witgoedregeling en de verlening van de energiesubsidie. Ik kreeg vrijwel meteen mailtjes van bewoners met vragen hoe ze gebruik konden maken van de financiële tegemoetkomingen. Je kan zo direct iets betekenen voor de mensen.’

‘De gewone Zwijndrechtenaar wil een dak boven zijn hoofd, genieten van het groen en de rekeningen kunnen betalen’, vervolgt Jonne. ‘Dat betekent ook, wat mij betreft, dat er meer betaalbare woningen mogen komen.’ Met gemengde gevoelens kijkt Jonne terug op de reuring rond het asielzoekerscentrum. ‘Er werden verschrikkelijke dingen gezegd en online geschreven. Wanneer je mensen niet meer als mensen ziet, kan er bijna geen inhoudelijke discussie meer worden gevoerd. Daarom vind ik het fijn hoe onze gemeenteraad na de openbare vergaderingen, loskomt van politieke voorkeur, elkaar opzoekt en samen een kop koffie drinkt. Ik hoorde onlangs in een podcast dat dit vroeger ook gebeurde in de landelijke politiek maar dat ze nu niet verder kunnen kijken dan hun politieke verschillen.’

Jonne vindt een medestander in niemand minder dan koning Willem Alexander. Hij zei in zijn troonrede op Prinsjesdag, die toevallig samenviel met de raadsvergadering: ’debat en verschil van inzicht horen bij een levende democratie. Wat er ook bij hoort, is de bereidheid om elkaar over die verschillen heen op een volwassen manier de hand te reiken.’

Denemarken
Ondertussen is Jonne aangekomen op de Nederlandse ambassade in Kopenhagen. Sinds een paar weken maakt hij deel uit van het team Economie en Handel. Omdat de twee landen veel overeenkomen, kunnen ze ook veel van elkaar leren volgens Jonne. ‘Bij de Denen geldt niet zozeer de meeste stemmen gelden, maar heerst vooral het langetermijndenken. Bij een nieuwe jaarbegroting vraagt de regering aan de oppositie om mee te denken. Pas als beiden tevreden zijn wordt het goed gekeurd.’ Een ander voorbeeld is het warmtenetwerk dat onder de eigenaarschap en verantwoordelijkheid valt van de stadsbesturen. In Nederland is 6% van alle huishoudens aangesloten. In Denemarken zit 70% van de huizen op het warmtenet.

Op 2 juli 2011 viel, in twee uur tijd, 13 centimeter regen in Kopenhagen. Het grootste ziekenhuis, belangrijke wegen, kelders en bedrijven stonden onder water. De stad werkte al jaren aan verduurzaming, maar bleek totaal onvoorbereid op de regenval. De schade liep op tot 1,8 miljard dollar. ‘Vreselijk natuurlijk, daarom denk ik dat de Denen en Nederland op het gebied van watermanagement goed zouden kunnen samenwerken’, zegt Jonne.

Jonne blijft tot eind februari 2026 in Denemarken. Zodat hij op tijd terug is voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart. Want hij hoopt vanaf volgend jaar weer deel te zijn van de gemeenteraad, ditmaal als raadslid. 

Tekst: Meity Bodenstaff- de Folter