Veteranencommissie gaat voor verjonging en modernisering

Louis (*vanwege privacy geen achternaam) begon op zijn zeventiende bij de Koninklijke Marechaussee en werkte er achttien jaar in operationele functies. Hij ging voor de Verenigde Naties op missie naar Soedan en later naar Afghanistan. Maar zijn missie stopte niet bij die twee uitzendingen. Nu zet hij zich namelijk in voor nieuwe generaties veteranen. 

‘Toen ik naar Soedan ging, was ik 25 jaar en gewend aan onze luxe hier’, zegt Louis. ‘Daar is het ‘back to basic’. Geen stromend water, geen elektriciteit en gebrek aan voedsel. De moeilijke zaken die ik meemaakte, heb ik een plek kunnen geven. Tegelijkertijd leer je heel veel, zoals het omgaan met  verschillende culturen. De missies waren voor mij dan ook een ‘reality check’ die me een hele andere kijk gaven op mezelf en mijn omgeving. Op die manier waardeer je extra wat we hier hebben. Soms zit ik lachend in de file. Dan denk ik: waar maken we ons druk over? Ik ben dankbaar dat ik hier woon, met een dak boven mijn hoofd voor mij en mijn gezin.’

Baret
Ondanks zijn ervaringen voelt Louis zich niet altijd een veteraan. ‘Veel jonge veteranen herkennen zich niet in het stereotype beeld. Het beeld van mannen op leeftijd, in pak, met baret en onderscheidingstekens. Dat is de generatie die onder meer in Libanon diende. De mentaliteit is nog steeds om niet te zeuren, maar latere generaties hebben ook het een en ander meegemaakt en mogen ook echt trots zijn op wat ze hebben bijgedragen.’

Verjongen
Louis’ vrouw diende in Kosovo, samen werden ze vorig jaar uitgenodigd voor de Veteranendag. ‘We haalden de gemiddelde leeftijd flink naar beneden’, lacht hij. ‘Dat was ook de bedoeling: verjongen.’ Ze zien het nu samen als hun missie om jonge veteranen zichtbaar te maken en te verbinden: ‘Dat is goed voor de veteranen en zelf krijgen we er energie van om ons daar voor in te zetten.’

Eigentijds
Samen denken ze met hun medeleden van het Veteranencomité mee over nieuwe vormen van veteranenbijeenkomsten. Een borrel in juni bij Florizz was een schot in de roos; de behoefte aan herkenning en uitwisseling blijkt groot: ‘We hoopten op twintig man, er kwamen er vijftig. Met hele leuke reacties en complimenten. Twee jongens kenden elkaar niet, maar kwamen elkaar wel bekend voor. Eenmaal in gesprek bleken ze in dezelfde periode op uitzending te zijn geweest in Joegoslavië. Ze raakten niet uitgepraat. Zulke bijeenkomsten smaken dan ook naar meer.’ Ook de opzet van de veteranendag wordt aangepast: ‘Interactiever en eigentijdser vooral. Niet alleen ceremonieel, maar ook met ruimte voor humor, diepgang en samenzijn.’

Half woord is genoeg
Voor Louis was kameraadschap één van de redenen om na een succesvolle carrière in de ‘burgermaatschappij’ terug te keren naar Defensie. ‘Begrippen en taal. De onderlinge humor, een half woord is genoeg. Je weet dat je op elkaar kunt rekenen. Dat gevoel, die saamhorigheid en ervaringen delen, dat is waar we het voor doen en waarvoor we ons inzetten.’

Zaterdag 4 oktober is het Veteranendag in Zwijndrecht. Wil je hierbij zijn of meer informatie, stuur dan een mail naar kabinet@zwijndrecht.nl of representatie@h-i-ambacht.nl.