Laatste rustplaats in het groen

Zaterdag is onder veel belangstelling het nieuwe natuurbegraafpark bij Begraafplaats Achterambacht geopend. Scheidend wethouder Ralph Lafleur deed dat symbolisch door samen met begraafplaatsbeheerder Edwin Korsmit een inheemse grove den water te geven.

Lafleur gaf aan dat er bij families vraag is naar een groene, natuurlijke en duurzame laatste rustplaats. Hij prees het team van de begraafplaats die deze wens heeft opgepakt en op een gedeelte van de begraafplaats een natuurbegraafpark heeft gecreëerd. Het team is daarbij geholpen door Sandra van der Leer, beleidsambtenaar van de gemeente. Tijdens een rondleiding laat zij zien hoe op dit deel van de begraafplaats het gras niet wordt gemaaid. In plaats daarvan zijn er kruidenmengsels ingezaaid maar zullen ook aangewaaide grassen en bloemen alle ruimte krijgen. Alleen de graspaden tussen de graven zullen worden gemaaid. Het natuurpark wordt afgescheiden van de reguliere begraafplaats dor een zogenoemde Zeeuwse haag van verschillende struiken, waaronder meidoorn en sleedoorn. Op de graven komen geen grafmonumenten. Tot nu wijzen 215 kleine houten paaltjes aan waar steeds twee mensen kunnen worden begraven. Als de belangstelling voor deze wijze van begraven groot blijkt, dan is er naast het huidige natuurbegraafpark nog ruimte voor uitbreiding. De gemeente speelt daarmee in op een ontwikkeling die in heel Nederland ontstaat. “Mensen willen graag een duurzamere vorm van begraven”. Er zijn in Nederland enkele natuurbegraafplaatsen in een bos of ander natuurgebied. “Maar dat betekent wel dat nabestaanden verder moeten reizen om die laatste rustplaats te bezoeken. In het natuurbegraafpark kan men dichter bij huis terecht”. Het natuurbegraafpark verschilt wel van een natuurbegraafplaats. “Die laatste is echt een plek in de natuur waar je in die natuur een graf hebt. Ons natuurbegraafpark ligt op een begraafplaats en is daar een plek waar extra natuurwaarde is toegevoegd. Het opgaan van het graf in een natuurlijke omgeving staat centraal”. Ze wijst op de stammen van elders in de gemeente gekapte bomen, die nu dienst doen als zitplaats voor mensen die het natuurbegraafpark bezoeken. Van niet meer in gebruik zijnde grafmonumenten is een muurtje gemaakt, waar kleine dieren een schuilplaats kunnen vinden. Het concept spreekt aan. Nog voor de officiële opening kreeg de gemeente al telefoontjes en mails van geïnteresseerden die graag een graf zouden willen kopen in het natuurbegraafpark.

Natuurlijke materialen
Begraven worden op de natuurbegraafplaats betekent kiezen voor natuurlijke materialen. Zo moeten de kist of mand en de lijkwade of kleding van de overledene biologisch afbreekbaar zijn. Dat betekent dat ze gemaakt moeten zijn van bijvoorbeeld biologisch katoen, wol, zijde of linnen. Op het kleine marktje dat zaterdag ook werd gehouden waren alternatieven te zien, zoals een lijkwade of een van schimmeldraden of van vlasvezels gemaakte kist. In plaats van met een grafmonument kunnen de graven worden gemarkeerd met een houten schijf. Daarop kan de naam of een afbeelding van de overledene worden geëtst. Zo’n houten schijf zal na verloop van tijd vergaan maar het graf is altijd terug te vinden aan de hand van GPS-coördinaten.

Voor begraven op het natuurbegraafpark geldt een grafrecht van vijftig of honderd jaar. Bij regulier begraven is dat twintig of dertig jaar. Een particulier natuurgraf voor vijftig jaar kost 4.500 euro. Dat is ongeveer 150 euro meer dan voor een regulier graf voor twintig jaar, inclusief de onderhoudsrechten. In het natuurgraf mogen twee mensen worden begraven. Reserveren van een natuurlijk graf kan al bij leven. Een afspraak aanvragen kan via een mail naar begaafplaats@h-i-ambacht.nl. 

Tekst en foto: Trudy Wehrmeijer