Kwint en Cato bij Open Monumentendag

Afgelopen zaterdag zijn we op bezoek geweest bij de kleinschalige fair op het Kerkplein bij de oude Dorpskerk. Wat was namelijk het geval, landelijk werd er de Open Monumentendag gehouden. De Dorpskerk is uiteraard ook zo’n monument, dat aan alle eisen voldoet om op Monumentendag aandacht aan te besteden. De winkeltjes tegenover de dorpskerk hebben samen met het Historisch Genootschap een klein/leuk/knus/gezellig (ik kan maar moeilijk kiezen welke beschrijving het best past, want ze zijn eigenlijk allemaal, zonder enige uitzondering, van toepassing) marktje georganiseerd. OH (Onze Hulp) (zelf ook een soort monument) is op een bankje gaan zitten en heeft aan menigeen van alles zitten vertellen over ons…….alsof we dat zelf niet kunnen! We zijn er inmiddels al wel aan gewend, dat hij altijd het hoogste woord heeft, dus hebben we hem maar weer z’n gang laten gaan. We zijn een paar jaar geleden al eens in de kerk geweest! Toen was er geen organist aanwezig, maar nu werd het orgel wel bespeeld en waren we reuze benieuwd hoe het Duyschot-orgel uit 1696, zou klinken. Cato was helemaal betoverd door het geweldige geluid! Als het aan haar had gelegen hadden we er nu nog gezeten. De kraampjes op het marktje waren ook heel divers met allerlei handgemaakt spulletjes, zoals kaarsen, beeldhouwwerkjes, kettingen, gebreide kleding en dergelijke. Voor de volwassenen was er een mobile Barista TukTuk, waar iedereen een kopje koffie kreeg aangeboden en er was een IJs TukTuk, waar alle kinderen (en ook menig volwassene) een gratis ijsje konden krijgen. Kortom……..een reuze geslaagd evenement! Omdat we best lang waren geweest, stond ik op een gegeven moment “op springen” en moest ik hoog nodig naar het Jeugdspeelpark terug! Zoals altijd heb ik het weer keurig binnen kunnen houden tot in ons eigen weitje. ‘s Avonds in ons stalletje lag Cato nog steeds verschillend liederen te neuriën, die ze ‘s middags had gehoord. En eerlijk is eerlijk……het klonk hartstikke mooi! Ook val je er heel snel van in een hele diep slaap. Dat hoorde ik dan weer van haar de volgende ochtend.

Gegroet,
Kwint