Twaalf Zwijndrechtse voetballers worden vanmiddag zelf in het doel ‘geschoten’.
Twaalf Zwijndrechtse voetballers worden vanmiddag zelf in het doel ‘geschoten’.

Liever op de foto op het ‘bovenveld’ dan op de Galgeplaat

Sport

Zeven meter en tweeëndertig centimeter! Het blijkt royaal genoeg om deze junioren keurig naast elkaar tussen twee doelpalen te vereeuwigen. Het is 1967 als deze B1 formatie van de voetbalvereniging Zwijndrecht, voorafgaand aan een wedstrijd op het historische ‘bovenveld’ van het Noordpark op de foto gaat. En als je bedenkt dat de binnenwerkse hoogte van een voetbaldoel twee meter en vierenveertig centimeter hoog moet zijn dan lijkt alleen Kees Schop (met zwart trainingsjack) in staat om met gestrekte arm de onderkant van de deklat te kunnen aanraken. Maar let op! De komende regels kunnen als schokkend worden ervaren! Niet alleen dit zogenaamde ‘bovenveld’ roept sentimenten op. Wát te denken van het decor op de achtergrond, waar een stalen ‘bok’ van familiebedrijf Gijsbers, door de vierkante, witte dwarsligger voor eventjes in tweeën gedeeld lijkt te worden. Maar ... op de plek, in de verte, achter deze nog vol in het leven staande voetballende donderstraaltjes, werden eeuwen geleden misdagers opgehangen! Ja, ja! Het heet daar tenslotte niet voor niks Galgeplaat. Dit gebeurde o.a. met moordenaars en diende toevalligerwijs ook een doel, namelijk: ter afschrikking! Het klinkt allemaal (niet) leuk en aardig… maar het is nog waar ook! Brrrr … het lijkt tijdens deze fotoshoot al koud zat dus laten we maar rap terugkeren naar ons spelletje voetbal. Het unieke van deze tijd was dat zo’n team doorgaans voor een zeer groot deel van pupil tot en met junior telkens in één en hetzelfde elftal met elkaar door voetbalde. Laten we die gastjes maar even voorstellen.
Links vertikt Jos de Vries het als enige om met de armen over elkaar te poseren. Samen met Martin Erkelens (hij speelde later ook voor Unitas) zijn ze wél de enigen die de geheel witte clubkousen dragen. Daarna komen de jongens met de typische ‘Hollandsche’ achternamen: Leo Vos en vervolgens Hennie Stok. Doelwachter Evert Boelaart neemt alle wedstrijden bloedserieus. Zijn keepershandschoentjes hangen deels vanuit het voetbalbroekje en de bal is in zijn buurt. Wim van Wingerden, die samen met Kees Schop nog selectiespeler bij de senioren zou worden lijkt cameravrees te hebben. Naast hem staat Miel Kroos die later voor IFC uitkwam en Henk van den Adel die seizoenen lang voor VVGZ zou spelen. Dressman Bert Peters kan met zo’n pose meteen richting de catwalk. Piet Ardon, Kees Schop en de rappe rechterspits Gerrit van de Meijden sluiten dit verrukkelijke rijtje.