Joël, Djurre en Thirsa: 'De Verkerkloop is een bijzondere thuiswedstrijd.'
Joël, Djurre en Thirsa: 'De Verkerkloop is een bijzondere thuiswedstrijd.'

Sport is wat ons bindt

Lokaal

Met z’n drieën deden ze mee aan de Verkerkloop. Want dat hadden ze afgesproken. Elk met hun eigen doel. Voorafgaande aan de loop, trainden ze elke donderdagavond, vier maanden lang. Thirsa Fun-Vogel (37), stelde een trainingsrooster op. Voor haarzelf, Djurre Vogel (14), de zoon van haar broer en Joël Zwaan (16), de zoon van haar zus. ‘Mijn doel waren de jongens.’

‘Voor mij was het belangrijk dat Djurre en Joël getraind aan de startlijn stonden. De loop verantwoord uitliepen, maar bovenal plezier hadden. Toen we elkaar weer bij de eindstreep ontmoetten, zag ik aan hun trotse gezichten dat dit gelukt was.’

Hardlopen is hot
Met 3.500 deelnemers is de Verkerkloop het grootste sportevenement van Zwijndrecht. De 46ste editie vond vorige week woensdag plaats. Begin mei werd al snel het maximale aantal hardlopers bereikt. Op zichzelf een recordtijd. Onweerlegbaar bewijs voor de stijgende populariteit van de hardloopsport.

Renners en supporters
In de familie van Thirsa is sporten een sterk verbindende factor. Degene die niet (meer) mee kunnen doen, supporten live of vanuit de thuisbasis. ‘Mijn moeder is waarschijnlijk onze grootse fans. De oma van Djurre en Joël haalt alles uit te kast om ons te inspireren. Net zoals de moeder van Joël, zij is een topsporter in het aanmoedigen. Dat de Verkerkloop een thuiswedstrijd is, maakt het voor ons extra bijzonder. Iedereen van de familie die kan, komt ons aansporen.

Een duwtje in de rug, maar ook afremmen
Joël: ‘Ik ben een tijdje ziek geweest. Mijn energie was zo laag dat ik weken thuis heb gezeten. Dat was voor mij een extra motivatie om dit jaar de tien kilometer te doen. Tante Thirsa, had ons ook een individueel trainingsschema gegeven. Ook al voelde ik me goed, toch had ik wat extra motivatie nodig om mijn hardloopschoenen aan te doen.’ Thirsa begint te lachen: ‘Ja Joël had soms een duwtje in de rug nodig, terwijl het voor Djurre niet snel genoeg ging.’

‘Ik dacht dat hardlopen betekende zo snel mogelijk die vijf kilometer afklokken’, zegt Djurre, maar er komt dus wel meer bij kijken. We kregen ook eet- en drinkinstructie. Tijdens een van onze trainingen kreeg ik pijn in mijn buik. Toen mijn tante de reden hiervan wilde achterhalen, kwamen we er al snel achter dat waarschijnlijk ‘het broodje frikandel’ de grote boosdoener was.’

Blijven rennen
Thirsa liep haar eerste vijf kilometer Verkerkloop in 2019. Sindsdien heeft ze de marathon gelopen in Rotterdam (2023) en in Valencia (2024). Ze traint nog steeds een paar keer in de week. Joël heeft met zijn vader Maarten een 1/8 triatlon gedaan in 2024. ‘Dat was 500 meter buiten zwemmen, 20 km fietsen en 5 km hardlopen. Mijn vader zwom iets sneller maar tijdens het fietsen had ik de afstand tussen ons alweer bijgetrokken.’

Volgende week zaterdag doet Djurre mee aan zijn eerste jeugdtriatlon in Nieuwkoop. 200 meter zwemmen in een zwembad, 4 km fietsen, 2,5 km hardlopen. En natuurlijk gaan Thirsa, Joël en iedereen die kan van de familie mee supporten.

Het eerste volgende hardloopevenement waar de drie familieleden aan meedoen is aankomende juni, tijdens de Inner Circle Run in Hendrik-Ido-Ambacht. Het trio is ondertussen alweer hard aan het trainen.

Tekst: Meity Bodenstaff- de Folter
Foto: Seth Vogel