Sloop en herinneringen: bewoners zien hun buurt verdwijnen

In Zwijndrecht wordt hard gewerkt aan vernieuwing. Huurwoningen worden toekomstbestendig gemaakt, oude gebouwen worden gesloopt en nieuwe woningen verrijzen. Dat betekent soms overlast en een tijdelijke aanslag op de leefbaarheid in wijken en buurten. Tegelijkertijd wordt er ook veel kwaliteit toegevoegd: beter geïsoleerde woningen, renovaties en nieuwbouw die klaar is voor de toekomst.

Heden en verleden
Die vooruitgang gaat niet zonder gevoelens. Naast de positieve geluiden over verbetering, klinken er ook gemengde emoties. Op sociale media duiken verhalen op vol herinneringen, nostalgie en weemoed. Generaties delen hun ervaringen over het opgroeien in buurten die nu verdwijnen. De stenen maken plaats voor nieuwbouw, maar de herinneringen blijven.

Generaties voorbij
Tussen de reacties hoor je zowel kritiek als verbazing. Bewoners vragen zich af waarom goede, betaalbare woningen gesloopt worden. Tegelijkertijd zien ze bij de sloop pas hoe slecht sommige huizen er werkelijk aan toe waren. Toch blijft het lastig voor wie zijn ouderlijk huis ziet verdwijnen – het huis van opa en oma, vader en moeder, waar ze zelf ook woonden.

Zwijndrecht heeft in het verleden al veel moeten inleveren – denk aan de komst van de A16 en de tunnel. En nu is hun eigen buurt aan de beurt.

Waar zijn ze gebleven?
Toch overheerst ook begrip. De woningnood is groot en de vraag naar koop- én huurwoningen neemt alleen maar toe. In onze zoektocht naar oud-bewoners spraken we met Sarjan, die we tegenkwamen in De Vergulde Swaen. Ze is geboren aan de Lindelaan en woonde later op de Koninginneweg.

Geboortehuis verkocht
Ook dat huis heeft ze inmiddels moeten verlaten. Toch weet ze nog precies wie er allemaal gewoond hebben en loopt ze er nog wel eens rond. Haar geboortehuis is inmiddels verkocht, samen met een deel van het complex waarin het lag. Volgens haar bewijst dat: de woningen waren niet slecht – mits goed onderhouden en opgeknapt, zijn ze prima bewoonbaar.

Veel plannen voorbij zien komen
Sarjan heeft meerdere plannen en herontwikkelingen meegemaakt terwijl ze er woonde. Ze heeft er met plezier met haar gezin gewoond – met een ruime tuin, groter dan die op de Lindelaan, en centraal gelegen bij uitvalswegen en OV. Haar ouders verhuisden ooit naar het Harseveld, toen daar nieuwbouw kwam.

Na haar afstuderen keerde ze terug naar Zwijndrecht. Het was lastig om een woning te vinden, maar uiteindelijk kwam ze weer op de Koninginneweg terecht – tussen oude bekenden uit haar jeugd.

De verandering door de jaren heen
Sarjan kent Zwijndrecht door en door. Haar vader werkte als tuinder, de veiling verdween, Walburg werd ontwikkeld, en het dorp groeide uit tot de stad van nu. “De ontwikkelingen hebben zich toch anders voltrokken dan ons vaak werd voorgehouden,” zegt ze. Haar gezin had eigenlijk al eerder moeten verhuizen, maar nu de kinderen uit huis zijn, is hun woning alsnog aan de beurt voor sloop.

Herinneringen blijven
“Ik neem de mooie verhalen mee,” zegt ze, terwijl ze nog één keer door de buurt loopt waar ze opgroeide - van baby tot jongvolwassene. Ze beseft dat er nu al meer mensen wonen dan vroeger, en dat dat aantal alleen maar zal toenemen.

“Maar het is en blijft een mooie plek om te wonen.”

Tekst: Chris Moorman